Koagulacja-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 182
Wyświetleń: 1253
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Koagulacja-opracowanie - strona 1 Koagulacja-opracowanie - strona 2 Koagulacja-opracowanie - strona 3

Fragment notatki:

KOAGULACJA
Koloid - układ koloidalny to niejednorodna mieszanina 2 subst tworzących układ, w którym jedna z substancji jest rozpuszczona w drugiej, stopień rozdrobnienia subst jest tak duży, że fizycznie układ sprawia wrażenie subst jednorodnej, jednak rozdrobnienie to jest mniejsze niż na poziom pojedynczych cząstek. Roztwory koloidalne tworzą cząstki o średnicy 10-7 - 10 -5 cm, cząstki większe to zawiesiny, mniejsze zaś to subst rozpuszczone. Cząstki koloidalne mają ładunek elektryczny, najczęściej ujemny. Cząstki koloidalne powodują:
- barwę (subst humusowe) glony
- mętność - (cząstki glin, krzemionki koloidalnej, iłów)
MECHANIZM PROCESU
Istotą koagulacji jest zmniejszenie stopnia dyspersji układu koloidalnego w wyniku łączenia się pojedynczych cząstek fazy rozproszonej w większe skupiska - aglomeraty, które następnie mogą być skutecznie usuwane z wody w procesach sedymentacji, flotacji i filtracji. Podczas koagulacji następują po sobie 2 fazy:
- destabilizacja koloidu - przekształcenie koloidu stabilnego w niestabilny, polega na reakcjach chem i oddziaływaniu fizycznym, następuje bezpośrednio po dodaniu czynnika destabilizującego, obejmuje: obniżenie potencjału, dehydratację, utlenianie koloidów ochronnych, wymaga dodania elektor nitów kationowych, polielektorlitów, wodorotlenków metali. Metody destabilizacji (mechaniczne, naświetlanie,, ogrzewanie, wymrażanie, chemiczne)
- flokulacja - tworzenie się rozbudowanych aglomeratów, aby zdestabilizowane cząstki mogły się połączyć w tzw kłaczki trzeba nadać im odpowiedni gradient prędkości, np. poprzez mieszanie. Flokulacja prowadzi do zmniejszenia liczby cząstek, obejmuje zjawiska fizyczne, zachodzi pod wpływem ruchów Browna, sedymentacji, mieszania
DESTABILIZACJA
- W koagulacji koloidem o znaku przeciwnym względem koloidów usuwanych z wody; polega na zobojętnianiu ładunku cząstki koloidalnej ładunkiem cząstki koagulantu. Powoduje to rozładowanie się cząstek, przy czym zachodzi spadek potencjału elektrokinetycznego, tworzenie się większych kłaczków. Ważny jest dobór właściwej dawki koagulantu. Nadmiar dawki może prowadzić do przewagi cząstek o odmiennym znaku ładunku elektrycznego. - w koagulacji elektrolitem, polega na zagęszczeniu warstwy dyfuzyjnej wokół cząstki koloidu jonami elektrolitu lub koagulantu o znaku przeciwnym. Prowadzi to do obniżenia potencjału i zachowania równowagi sił na korzyść sił przyciągania. Skuteczność zależy od odpowiednio dobranego elektrolitu. Zwiększenie dawki nie pogarsza efektu, lecz jest nieuzasadnione ekonomicznie. UZYSKIWANE EFEKTY
- obniżenie barwy i mętności
- usunięcie zw. organicznych

(…)

… agresywny CO2, koryguje pH. - silne utleniacze - Cl2, ClO2, O3, H2O2, KMnO4 przyspieszają koagulację np. przez utlenienie organicznej warstwy koloidów ochronnych. - pylisty węgiel aktywny - sorpcja zw rozpuszczonych - obciążniki - glina, bentonit, mielony węglan wapnia, ziemia Fullera, pył granitowy, - głównie do wód barwnych bez mętności i zawiesiny, stanowią zarodki kłaczków, przyspieszają…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz