Fosforylacja oksydacyjna, sprzężenie chemiosmotyczne

Nasza ocena:

3
Pobrań: 483
Wyświetleń: 3444
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Fosforylacja oksydacyjna, sprzężenie chemiosmotyczne - strona 1 Fosforylacja oksydacyjna, sprzężenie chemiosmotyczne - strona 2 Fosforylacja oksydacyjna, sprzężenie chemiosmotyczne - strona 3

Fragment notatki:


    Sprzężenie  chemiosmotyczne     Fosforylacja oksydacyjna        Biologia komórki  Uniwersalny przenośnik energii –  ATP    Adenozynotrójfosforan jest najpowszechniejszym  akumulatorem i przenośnikiem energii we wszystkich  żywych układach    -  ATP pod względem chemicznym jest  zmodyfikowanym nukleotydem zbudowanym z zasady  azotowej – adeniny, cukru – rybozy (tworzą one  adenozynę) oraz z trzech reszt fosforanowych.     Między resztami fosforanowymi występują dwa  wysokoenergetyczne wiązania bezwodnikowe,  których zerwanie powoduje uwolnienie określonych  porcji energii.           Budowa cząsteczki ATP (~ bezwodnikowe  wiązanie wysokoenergetyczne)  W komórkach zwierzęcych ATP powstaje w mitochondriach w procesie  oddychania komórkowego, a w roślinnych oprócz mitochondriów w  chloroplastach.        ATP jest związkiem nietrwałym i nie  może być wykorzystany w pracy ciągłej.     Nie może być również przenoszony na  większe odległości, z jednej komórki do  drugiej, ani nawet w obrębie jednej  komórki!     W przypadku zwiększonego  zapotrzebowania na energię w określonym  rejonie komórki, wytworzony ATP jest  przenoszony w mitochondriach (wędrówka  mitochondriów wewnątrz komórki).      ATP w procesie rozpadu – hydrolizy – odłącza jedną  resztę fosforanową i przekształca się w ADP –  adenozynodwufosforan; odłączenie jednej reszty  fosforanowej powoduje wydzielenie porcji energii  równej 30,5 kJ/mol (7,3 kcal z 1 mola wiązań).     ADP może dalej ulegać hydrolizie, odłączając  następną resztę kwasu fosforanowego, z  wydzieleniem kolejnej porcji energii; tworzy się  wówczas AMP – adenozymononofosforan.     W sumie podczas hydrolizy ATP do AMP  uwalnia się 61 kJ/mol energii.      Powstawanie cząsteczek związków  wysokoenergetycznych nazywamy fosforylacją;  polega ona na przyłączaniu grupy fosforanowej do  ADP (wiązaniem kowalencyjnym): ADP+ Pi › ATP.     Energia, jaka jest potrzebna do powstania tego związku  nie może być mniejsza niż 63 kJ/mol.     Fosforylacja oksydacyjna zachodzi u wszystkich  organizmów tlenowych w mitochondriach lub u bakterii w  mezosomach i jest końcowym etapem oddychania  tlenowego.   Do syntezy ATP wykorzystywana jest energia elektronów  i protonów; ostatecznym akceptorem elektronów  przenoszonych przez układ przenośników elektronów jest  tlen atmosferyczny:     ADP + Pi + ZREDUKOWANY PRZENOŚNIK WODORU (NADH + H+ ) 

(…)

… łańcucha
oddechowego oprócz NADH, utleniany jest także bursztynian, jednak wchodzi do
szlaku w dodatkowym punkcie. Powstaje fumaran oraz cząsteczka FADH2
FADH2+
Elektrony i
protony pochodzą
z NADH+ + H+ oraz
FADH2
powstających we
wcześniejszych
etapach
oddychania
komórkowego.
Podsumowanie
ŁAŃCUCH ODDECHOWY to ostatni etap utleniania
biologicznego w oddychaniu tlenowym.
Zachodzi po cyklu kwasu cytrynowego

błonowych dostarcza energii do pompowania
protonów z matriks do przestrzeni międzybłonowej.
W przestrzeni perymitochondrialnej występuje nadwyżka
protonów w stosunku do matriks, czyli powstaje gradient
protonowy.
Nadwyżkowe protony wracają do matriks przez
kanały jonowe białek tunelowych budujących ATPazę uderzają w resztę fosforanową, co powoduje
przyłączenie jej do ADP.
Jest to reakcja syntezy ATP zwana…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz