Ewolucja historyczna prawicy

Nasza ocena:

5
Pobrań: 56
Wyświetleń: 896
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Ewolucja historyczna prawicy - strona 1 Ewolucja historyczna prawicy - strona 2 Ewolucja historyczna prawicy - strona 3

Fragment notatki:


Ewolucja historyczna prawicy Prawicą  określano  początkowo  obrońców  monarchii  i  kościoła  we  franc.  Zgromadzeniu  Narodowym  –  dlatego tylko, że  zasiadali po prawej  stronie przewodniczącego – naprzeciw zwolenników  radykalnych  zmian ustrojowych.   E. Burke Wydane w   1790  Rozważania o rewolucji we Francji    można uznać za początek doktryny  konserwatyzmu- ewolucjonizmu i  koniec epoki  oświecenia.   Znajdujemy w jego doktrynie elementy, które sprawiają, że można go uważać za liberała i demokratę.  Burke   był   zwolennikiem   ewolucyjnych   zmian,   szacunku   dla   twórczości,   dziedzictwa   wcześniejszych  pokoleń. Uważał, iż pozbawione sensu jest niszczenie i budowanie świata od zera. Burke rewolucję traktował jako niedozwolone zerwanie ciągłości historycznej. Naród jest dziełem wielu  generacji, tych przeszłych, obecnych i przyszłych. Żadna generacja nie ma prawa podejmowania decyzji w  imieniu   pozostałych.   Rewolucja   jest   właśnie   taką   nieuprawnioną   decyzją.   Burke   godził   się   jednak,   z  pewnymi "zdobyczami rewolucji" i zamierzał włączyć je do wartości mających zostać konserwowanymi. Pisał  o tym w 1790 roku, jeszcze zanim   jakobini   urządzali swe masowe mordy,  lecz  wiedział z pism  Rousseau   i   Holbacha,    że   francuskie   wizje   polityczne,   jako   zbyt   abstrakcyjne,   wyrozumowane   i   pełne  pogardy dla tradycji są skazane na niepowodzenie. J. de Maistre Przeciwnicy  rewolucji francuskiej  wysuwali przeciwko niej dwa podstawowe rodzaje zarzutów, z których  wyłaniają   się   dwa   podstawowe   typy   konserwatyzmu:    1/   jest   ona   zaprzeczeniem   tradycji   i   powolnego,  naturalnego   procesu   rozwoju   społeczeństwa   -   pogląd   taki   prowadzi   do   konserwatyzmu   o   charakterze  ewolucyjnym; 2/ jest ona zaprzeczeniem wizji świata, jaką ma  Bóg,  a która uzewnętrzniała się w porządku  przedrewolucyjnym. Stanowisko to, głęboko  teocentryczne, w iedzie  ku tradycjonalizmowi. J. de Maistre jest ojcem tej drugiej tezy. Jego  filozofia  polityczna zasadza się na przekonaniu, że porządek  wszelkich wspólnot politycznych opiera się na szeregu praw naturalnych, które człowiek może poznać  badając   różnorakie   społeczeństwa.    Powszechność   występowania   takich   zjawisk   jak   rodzina,   własność,   społeczeństwo,   władza,   religia   wiedzie   do   przekonania,   że   są   to   zasady   i   instytucje,   które   nie   mają 

(…)

… dla
wszystkich, a także praw wyborczych dla kobiet.
Marks
Wg Marksa podstawowym motorem historii jest walka klas. Państwo – to narzędzie panowania klasowego.
Marks przewidywał, że w związku z koncentracją kapitału i kryzysem nadprodukcji nastąpi nasilenie się
walki klasowej co podważy trwałość państwa – nastąpi rewolucja, po której pierwszym etapem będzie
„dyktatura ploretariatu” – panowanie klasy robotniczej i stopniowe…
… także dwie silne partie, które w naszym odczuciu można
byłoby zaliczyć do partii lewicowych.
W latach 60. XX wieku pojawiła się Nowa lewica. Tym mianem określa się w skrócie różne grupy
odwołujące się do idei ekologicznych, internacjonalistycznych, feministycznych, a także pacyfistycznych.

… wszelkie okoliczności? Tym niemniej nic fałszywszego. Lud najlepiej
ukonstytuowany to ten, który ma najmniej pisanych praw konstytucyjnych; bowiem wszelka konstytucja
pisana jest niczym"
Ch. Maurras
Niedoścignionym wzorem dla Maurrasa stała się monarchia absolutna, którą reprezentowało np. państwo
Ludwika XIV. Nigdy jednak nie określił się jako konserwatystę, co było określeniem pejoratywnym we
Francji…
… ultraprawicowy, głównie ze względu na całkowitą przeciwstawność do nurtu
liberalnego w ówczesnych Niemczech
prawicowa[1][2] doktryna polityczna powstała w okresiemiędzywojennym we Włoszech, sprzeciwiająca się
demokracji parlamentarnej,głosząca kult państwa (statolatrię, totalitarne silne przywództwo, terror
państwowy i solidaryzm społeczny). Faszyzm podkreślał wrogość wobec zarówno liberalizmu, jak i
komunizmu. Początkowo nazwa odnosiła się tylko do włoskiego pierwowzoru, później była stosowana
wobec pokrewnych ruchów w latach 20. i 30. XX wieku. Doktryna faszystowska została ogłoszona zaraz
po I wojnie światowej przez Benito Mussoliniego, który w roku w 1919 założył organizację znaną
jako Związki Kombatanckie (Fasci di Combattimento), przekształconą w roku 1921 w Narodową Partię
Faszystowską (Partito Nazionale…
... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz