Obywatelsko – zawodowe kompetencje nauczycieli szkół drugiej szansy

I. Dlaczego nauczyciel i obywatel jednocześnie? – szerokie rozumienie kompetencji, które nie jest zredukowane tylko do kompetencji metodycznych.

II. Spór pomiędzy liberałami, a komunitarystami.

III. Wyniki badań dotyczących świadomości obywatelsko – zawodowej nauczycieli szkół drugiej szansy (A. Jurgiel).

Zwolennicy ideologii liberalnej edukacji dorosłych (argumenty): • Człowiek jest wartością najwyższą i wszystko co robimy powinno być podporządkowane jego zainteresowaniom, poglądom, prawom;

• Każdy ma prawo wygłaszania swoich sądów bez obaw, że będzie za to dyskryminowany; • Powinien być podział na to, co należy do sfery publicznej i sfery prywatnej. Edukacja ludzi dorosłych należy do sfery publicznej. • Ludzkie współistnienie w jednej przestrzeni (mimo różnego statusu) jest możliwe między pewnym umowom społecznym. Rola państwa – państwo stoi na staży bezpieczeństwa, nie ingeruje w spory światopoglądowe. • Możliwe jest istnienie edukacji publicznej i niepublicznej, jeśli przyjmiemy, że szkoła jest instytucją usługodawczą. • Prawa osoby dorosłej (zagwarantowane), to prawa cywilne i polityczne, natomiast o edukacji decyduje on sam. Natura edukacji: edukacja traktowana jest jako dobro rynkowe. Rynkiem tym rządzą nasze potrzeby i zainteresowania. Celem szkoły (instytucji), jest tworzenie szansy na ujawnienie naszych potencjalnych możliwości (tworzenie szansy na ujawnienie się „ja" podmiotowego – czyli tego, co o mnie stanowi). Edukacja jest zindywidualizowana, zorientowana na kompetencje ucznia. W tej edukacji punktem wyjścia jest problem.