W. J. Ong - Oralność i pismienność

Nasza ocena:

3
Pobrań: 658
Wyświetleń: 1120
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
W. J. Ong - Oralność i pismienność - strona 1 W. J. Ong - Oralność i pismienność - strona 2

Fragment notatki:


5.a W. J. Ong: Oralność i piśmienność kultura oralna - kultura, w której nie jest znane pismo ani możliwość pisania. Słowa to dźwięki. Słowa są zdarzeniami. Nie można ich zatrzymać;
hebrajskie dabar znaczy „słowo” i „zdarzenie”;
według Malinowskiego - dla ludów prymitywnych (oralnych) język to sposób działania, a nie odpowiednik myśli;
słowa mają wielką moc - każdy dźwięk i wypowiedź oralna są dynamiczne;
u ludów oralnych - słowo ma moc magiczną. Imiona - mają władzę nad rzeczami. Nazwy dają ludziom władzę nad rzeczami nazwanymi. Człowiek oralny nie ma koncepcji nazwy jako czegoś, co można zobaczyć. Człowiek cyrograficzny i typograficzny - ma;
podtrzymywanie myśli wiąże się w kulturze oralnej z komunikowaniem;
trzeba wypowiadać myśli łatwe do zapamiętania - w kształcie silnie zrytmizowanych jednostek, powtórzeń, antytez, aliteracji, asonansów, epitetycznych i formułowanych wyrażeń, przysłów. Dłuższa myśl posiada silny rytm. Formuły organizują zrytmizowanie, pomagają zapamiętać. Myślenie bez formuł byłoby w kulturze oralnej stratą czasu. Doświadczenie jest intelektualizowane mnemonicznie. Każde słowo jest rodzajem formuły, ale w kulturze oralnej formuły są przeważnie bardziej skomplikowane.
Charakterystyczne dla pierwotnej kultury oralnej odmiany myśli: addytywność zamiast upodrzędnienia. Cyrograficzne struktury - nastawione są na składnię. Oralne - na pragmatykę;
nagromadzenie zamiast analizy - związki całości, ładunki epitetów. Nie powinno się demontować tradycyjnych struktur oralnych;
redundancja lub obfitość - myśl wymaga ciągłości. A skoro wypowiedź oralna znika, gdy zostanie wypowiedziana, powtarzanie gwarantuje porozumienie między nadawcą i odbiorcą. Myśl i mowa analityczna, linearna - to twór sztuczny, charakteryzujący kulturę piśmienną. Przy wystąpieniach publicznych - powtarzanie, by zastanowić się, co powiedzieć;
zachowawczość czy tradycjonalizm - tekst uwalnia od zapamiętywania umysł (przejmuje funkcje zachowawcze), a pozwala mu zwrócić się ku nowym myślom. W tradycji oralnej musi być tyle wariantów (…) danego mitu, ile było jego powtórzeń, a liczba powtórzeń może rosnąć nieskończenie ;
blisko ludzkiego świata - kultura cyrograficzna (pismo) i typograficzna (druk) - może odnaturalniać to, co ludzkie, może robić statystyki, mówić o faktach oderwanych od działań;
zabarwienie agonistyczne - w kulturach oralnych. Pismo oddziela poznającego od poznawanego. Oralność jest zanurzona w życiu. Przezywanie się jest typowe w społeczeństwach oralnych. Pokonywanie przeciwnika przez słowne poniżenie jego matki. W kulturach oralnych istnieje też stosowanie przesadnych pochwał;


(…)

… dla teraźniejszości. Znaczenie każdego słowa jest regulowane sytuacjami życiowymi, w jakich używa się słowa. Tradycja oralna odzwierciedla raczej aktualne wartości kultury danej społeczności, a nie czcze zaciekawienie przeszłością;
sytuacja zamiast abstrakcji - używanie pojęć sytuacyjnie ( w kulturze oralnej), pojęcia są minimalnie abstrakcyjne, pozostają blisko realnego życia człowieka. Levy-Bruhl myślał, że myśl prymitywna oparta była o system wierzeń, nie o rzeczywistość. Nie miał racji.
Badania A. R. Łurii (dotyczące oralnych):
figury geometryczne są dla nich nazwami przedmiotów, nie abstraktów (wiadro a nie koło);
przedmioty nie są klasyfikowane przez kategorie a przez sytuacje praktyczne;
myślenie nie ma charakteru działań logicznych;
nie tworzą definicji. Nie ma sposobu obalenia świata oralności pierwotnej…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz