Rzym - czynności prawne. Wykłady.

Nasza ocena:

3
Wyświetleń: 847
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Rzym - czynności prawne. Wykłady. - strona 1

Fragment notatki:

Wykłady." liczy 5 stron. Z jej treści możemy dowiedzieć się więcej na takie tematy, jak: podział czynności prawnych, elementy czynności prawnych, oświadczenie woli i jego wady, skutki zdarzeń prawnych, modyfikacja nieważnej czynności prawnej.

Zdarzenia prawne - zdarzenia wywołujące określone skutki prawne.
Działania prawne - zdarzenia prawne zależne od ludzkiej woli.
Czyny niedozwolone - działania prawne niezgodne z obowiązującym prawem. Skutki, jakie prawo wiąże z tymi czynami, powstają niezależnie, a nawet wbrew woli działającego.
Czynności prawne (akty prawne) - działania prawne zgodne z obowiązującym prawem.
Czynność prawna to oświadczenie woli zmierzające do wywołania określonych skutków prawnych. Jest to czynność konwencjonalna. Sposób jej dokonania, formę i skutki określa prawo. W zależności od czynności podmiot mógł w mniejszym lub większym zakresie określać jej skutki w granicach przyjętej konwencji. Czynność prawna, aby być skuteczna nie mogła być niezgodna z prawem, omijać go, lub być niezgodna z dobrymi obyczajami.
PODZIAŁ CZYNNOŚCI PRAWNYCH
→ Czynności formalne i nieformalne
Czynności formalne to czynności, w których oświadczenie woli musiało być złożone w ściśle określonej formie. Uchybienie tej formie powodowało nieważność czynności.
W prawie archaicznym przeważały takie czynności. Nazywano je negotia stricti iuris i wywodziły się z ius civile. czynności przy użyciu wagi i spiżu (per aes et libram): mancipatio (najstarsza forma kupna-sprzedaży), nexum (pożyczka), solutio per aes et libram (akt umorzenia zobowiązania), fiducia cum creditore contracta (rzeczowa forma zabezpieczenia wierzytelności);
in iure cessio, czyli pozorny proces windykacyjny za pomocą którego przenoszono wobec urzędnika określone prawa materialne lub niematerialne;
zobowiązania słowne - sponsio, a następnie stipulatio.
Charakterystyczna dla tych czynności była forma słowna. Forma pisemna upowszechniła się pod wpływem praw hellenistycznych.
Czynności nieformalne to czynności, w których wymagany był konsensus, a nie odpowiedniej forma - kontrakty konsensualne. Oświadczenie woli mogło być nawet wyrażone w sposób dorozumiany - per facta concludentia (np. spłacenie długów spadkowych oznaczało przyjęcie spadku). Czynności te powstawały pod wpływem kontaktów z peregrynami, a ochronę uzyskiwały dzięki działalności pretora.
→ Czynności jednostronne i dwustronne
Czynności jednostronne to czynności do dokonania, których wystarczy oświadczenie woli jednej strony, np. sporządzenie testamentu, porzucenie rzeczy, zawłaszczenie.
Czynności dwustronne wymagają zgodnego oświadczenia woli dwóch stron, np. stypulacja, kupno-sprzedaż, pożyczka.
Wszystkie umowy mają charakter dwustronny, ale skutek mogą mieć jednostronnie (np. pożyczka) lub dwustronnie zobowiązujący (kupno-sprzedaż).
→ Czynności między żyjącymi (inter vivos) i na wypadek śmierci (mortis causa).
Czynności między żyjącymi

(…)

…, nieujawniona niezgodność woli z oświadczeniem, polegająca na złożeniu oświadczenia bez zamiaru wywołania skutków prawnych, nie miała znaczenia, tzn. czynność prawna była ważna.
Error to mylne wyobrażenie o istniejącej rzeczywistości. Błąd mógł polegać na mylnym wyobrażeniu co do prawa (error iuris) albo jego nieznajomości (ignorantia iuris). Ignorantia iuris nocet. Wyjątkami od tej zasady byli minores…
… się zgodnie z przyjętym obowiązkiem (actio fiduciae)
fiducia cum creditore contracta - poprzedniczka zastawu
fiducia cum amico contracta - poprzedniczka depozytu i komodatu
mancipatio familiae - zmierzała do osiągnięcia skutków testamentu
coëmptio fiduciae causa - służyła kobiecie do zmiany niewygodnego tutora
fiducjarna mancypacja osób alieni iuris była wykorzystywana przy dokonywaniu adoptio i emancipatio…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz