Przywództwo - teoria wybitnej jednostki

Nasza ocena:

3
Pobrań: 119
Wyświetleń: 2184
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Przywództwo - teoria wybitnej jednostki - strona 1 Przywództwo - teoria wybitnej jednostki - strona 2

Fragment notatki:


przywództwo teoria wybitnej jednostki teoria wybitnej jednostki - teoria zakładająca, że istnieją podstawowe cechy osobowościowe, które czynią daną osobę dobrym przywódcą, niezależnie od specyfiki sytuacji, w której przychodzi jej działać (przywódcy się rodzą, a nie zostają wykreowani). Jednak okazuje się, że nie dość, że nie istnieje żaden spójny wzorzec osobowościowy, to wiele pojedynczych czynników osobowościowych nie koreluje z efektywnością przywództwa, związki zaś, których istnienie stwierdzono, są małe. Oto niektóre z nich:
inteligencja - istnieje skromny, lecz pozytywny związek między inteligencją, a efektywnością przywództwa; motywacja - przywódcy, którzy charakteryzują się silnym dążeniem do władzy (samoukierunkowanie, fascynacja prestiżem, energia) są nieco bardziej skuteczni; wzrost - istnieje niewielka zależność między wzrostem mężczyzny, a prawdopodobieństwem, że zostanie on przywódcą grupy (mimo, iż ogromna większość prezydentów USA była wyższa od swoich kontrkandydatów); moralność - prześledzenie ustaleń historycznych pokazało, iż w próbce 600 monarchów najbardziej znaczący stali się ci, którzy byli albo bardzo moralni, albo bardzo niemoralni, co sugeruje, że istnieją dwie drogi do uzyskania znaczenia: posiadanie wielkiej moralnej prawości lub wielkiej przebiegłości; wielkość rodziny - prezydenci USA, którzy pochodzili z małych rodzin częściej stawali się (według kryteriów historyków) wielkimi przywódcami; cechy osobowości - zadziwiające jest, iż tak niewiele jest dowodów, które by potwierdzały, że takie cechy jak dążenie do dominacji, charyzma i pewność siebie pozwolą przewidzieć, kto stanie się przywódcą; analiza czynników osobowościowych i sytuacyjnych „Aby rozstrzygnąć, kto będzie najlepszym przywódcą, musimy wziąć pod uwagę zarówno jego osobowościowe właściwości, jak i naturę sytuacji, w której się znajduje.”
zależnościowa teoria przywództwa (Fiedler, 1967, 1968) - teoria, w myśl której efektywność przywództwa zależy zarówno od tego, czy ktoś jest zorientowany na zadanie bądź zorientowany na stosunki międzyludzkie, jak i od tego, jaka jest wielkość kontroli i wpływu przywódcy na grupę. Istnieją dwa typy przywódców:
przywódca zorientowany na zadanie - przywódca zainteresowany głównie wykonaniem pracy, a mniej uczuciami i stosunkami między pracownikami; przywódca zorientowany na stosunki międzyludzkie - przywódca skoncentrowany przede wszystkim na emocjach pracowników i stosunkach między nimi; LPC - „najmniej preferowany współpracownik” - szefowie, którzy takowego oceniają negatywnie, zwykle są przywódcami pierwszego typu; natomiast ci, którzy oceniają go pozytywnie - drugiego typu; ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz