Przemiany zanieczyszczeń w powietrzu - wykład

Nasza ocena:

3
Wyświetleń: 602
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Przemiany zanieczyszczeń w powietrzu - wykład - strona 1 Przemiany zanieczyszczeń w powietrzu - wykład - strona 2

Fragment notatki:

PRZEMIANY ZANIECZYSZCZEŃ W POWIETRZU  ATMOSFERYCZNYM      Powietrze stanowi  “gigantyczny reaktor”,  w którym przebiegają różnorodne procesy  chemiczne i fizyczne. Przebieg tych procesów zależy w znacznym stopniu od stanu  atmosfery. Sprzyjają temu  stany inwersji   temperaturowej,  które mają ścisły związek z  występowaniem poważnych problemów zanieczyszczenia powietrza. W warunkach  normalnych temp. powietrza maleje wraz z wysokością.  Powierzchniowe warstwy powietrza ogrzewają się od powierzchni ziemi i rozprężają.  Cieplejsze, lżejsze powietrze unosi się do góry, przenika przez warstwy powietrza chłodnego,  które opada w dół, ogrzewa się, rozpręża i unosi do góry. Wytworzone w ten sposób prądy  ułatwiają dyfuzję zanieczyszczeń i przyczyniają się do ich rozcieńczenia.  Jeśli struga zimnego powietrza przepływa na małej wysokości,  wypierając do góry warstwę ciepłego powietrza - to zajmuje jego miejsce.  W tych warunkach temperatura powietrza maleje do pewnej wysokości  (450-900m) i potem wzrasta wraz z wysokością (900-1800m). Powyżej tej  wysokości obserwuje się znowu normalną zależność, czyli spadek temp.  wraz z wysokością.  Warstwa ciepłego powietrza, zalegająca na wysokości (900- 1800 m), stanowi warstwę  inwersyjną, przykrywającą niższe warstwy atmosfery.  Stanowi ona barierę dla niskich,  chłodnych warstw powietrza i   utrudnia ich pionową cyrkulację, powodując wzrost stężeń   zanieczyszczeń. Stan ten charakteryzuje się zazwyczaj pogodą bezchmurną. Stwarza to  korzystne warunki dla reakcji fotochemicznych, w wyniku których powstają zanieczyszczenia  wtórne, jak smog utleniający i inne.    Pod warstwę inwersyjną są emitowane  zanieczyszczenia:  tlenki węgla, azotu, siarki,  węglowodory, pyły.  Z węglowodorów na drodze reakcji fotochemicznych  powstają  rodniki organiczne:  alkilowe, alkoksylowe, nadtlenków alkilowe,   formylowe, nadtlenoformylowe,  nadtlenoacetylowe, mrówczanowe,   karboksylowe. Część z nich to utleniacze.   Z emitowanych tlenków azotu  powstaje kwas azotawy i azotowy, z których na drodze  reakcji fotochemicznych powstają rodniki nieorganiczne: wodorotlenowy,  nadtlenowodorotlenowy.   W warunkach inwersyjnych  obserwuje się również  wzrost stężenia tlenu atomowego i  ozonu. Jeżeli nałożymy na to emisję pyłów o zróżnicowanym składzie oraz emisję pary  wodnej, to otrzymamy skomplikowany wielofazowy i wieloskładnikowy układ reakcyjny.  Fotochemiczne reakcje , indukowane w atmosferze przez promieniowanie słoneczne, 

(…)

… na ostateczną postać związków chemicznych w poszczególnych warstwach
atmosfery. W efekcie pochłoniętej energii, powstają cząsteczki wzbudzone, obok rodników i
zjonizowanych atomów i cząsteczek. Elektron absorbujący kwant energii
może zajmować kilka poziomów energetycznych. Im większy jest kwant
energii pochłoniętej przez atom, tym dalej od jądra zostaje przeniesiony
elektron i tym słabiej jądro na niego oddziałuje. Wzbudzona cząsteczka
może łatwo oddać energię innej cząsteczce lub atomowi, wzbudzone w
atmosferze cząsteczki mogą również ulegać dysocjacji. Energia
pozyskiwana przez molekułę podczas absorpcji może być tracona na emisję tego samego
promieniowania w procesie zwanym luminescencją (fluorescencja - natychmiastowa
reemisja światła, fosforescencja - opóźniona reemisja). Jeśli wzbudzenie molekuły…
…, obok rodników i
zjonizowanych atomów i cząsteczek. Elektron absorbujący kwant energii
może zajmować kilka poziomów energetycznych. Im większy jest kwant
energii pochłoniętej przez atom, tym dalej od jądra zostaje przeniesiony
elektron i tym słabiej jądro na niego oddziałuje. Wzbudzona cząsteczka
może łatwo oddać energię innej cząsteczce lub atomowi, wzbudzone w
atmosferze cząsteczki mogą również ulegać…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz