Koncepcja psychodynamiczna człowieka wg. Józefa Kozieleckiego

Nasza ocena:

3
Pobrań: 679
Wyświetleń: 6216
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Koncepcja psychodynamiczna człowieka wg. Józefa Kozieleckiego - strona 1

Fragment notatki:

Józefa Kozieleckiego" z przedmiotu psychologia i socjologia, który prowadziła mgr Katarzyna Marcinowska. Składa się z 5 stron i porusza takie kwestie jak portrety psychodynamiczne, psychoanaliza, popędy, konflikt, anatomia lęku, psychoterapia, metoda swobodnych skojarzeń oraz interpretacja snów.

KONCEPCJA PSYCHODYNAMICZNA CZŁOWIEKA WG. JÓZEFA KOZIELECKIEGO
Koncepcja psychodynamiczna zakłada, że człowiek jest stworzeniem niedoskonałym, miernym aktorem kierującym swoim losem, którego działanie jest ukierunkowane przez wewnętrzne siły motywacyjne a między którymi zachodzą często nieświadome konflikty.
Portrety psychodynamiczne tworzy się w klinikach psychiatrycznych, neurologicznych albo w gabinetach psychoterapeutów, w których wszelkie obserwacje pacjentów prowadzone są w sposób spontaniczny. Pierwsi twórcy portretów psychodynamicznych, do których zalicza się Fromma czy Maya badania swoje prowadzili przy pomocy prostych obserwacji, bez stabilnej podstawy metodologicznej.
Główne cele tej psychologii to poznanie motywacji ludzi, struktury ich charakteru, która pozwala przewidzieć niespodziewane zmiany w myśleniu i działaniu.
PSYCHOANALIZA to jedna z bardziej znanych wersji portretu psychodynamicznego. Stworzona przez Freuda na początku XXw. Od tamtej pory bardzo zmodyfikowana (jego następcy jak Horney, Sullivan czy Fromm sformowali zasady psychoanalizy społecznej lub kulturowej, zwanej tez neopsychoanalizą). Z ortodoksyjnej psychoanalizy Freuda zostało tylko odkrycie nieświadomej motywacja, idea mechanizmów obronnych, udowodnienie ze pierwsze lata życia maja decydujący wpływ na kształtowanie się osobowości. Według tej koncepcji działanie człowieka jest stymulowane i ukierunkowane przez wewnętrzne siły zwane popędami lub potrzebami uwarunkowanymi przez naturę a kształtowanymi w trakcie procesu uspołecznienia.
POPĘDY-rodzaje potrzeb, dzielą się na popędy pierwotne (pokarm, popęd seksualny, unikanie bólu, potrzeba kontaktu ze światem) i popędy wtórne powstałe w wyniku socjalizacji, takie jak:
* potrzeba bezpieczeństwa - unikanie zagrożeń, szukanie oparcia w drugiej osobie
* potrzeby społeczne - poszukiwanie kontaktów z innymi ludźmi, miłości
* potrzeby osobiste - zaspakajanie potrzeb prestiżu i uznania.
Popędy, które pobudzają i ukierunkowują ludzkie działania, są z reguły nieświadome. Zdaniem psychoanalityków człowiek nie zna swojej motywacji; nie zdaje sobie sprawy z tego, jakie siły nim rządzą, nie orientuje się dlaczego pragnie miłości czy dlaczego dąży do zdobycia władzy.
Proces kształtowania popędów i programów ich osiągania dzięki oddziaływaniom warunków społecznych i kultury nazywa się socjalizacją. W procesie socjalizacji jednostka nabywa fundamentalne popędy wtórne. Pierwszym etapem socjalizacji jest socjalizacja pierwotna. Ma ona miejsce w najmłodszych latach życia jednostki i odbywa się w środowisku rodzinny, które wywiera niezaprzeczalnie ogromny wpływ na całe życie człowieka. Wśród popędów pierwotnych jednym z podstawowych jest popęd głodu. Zaspokojenie tego popędu warunkuje utrzymanie egzystencji człowieka. Zaspokajając potrzebę głodu kształtowane są inne potrzeby społeczne. Pytanie czy lepiej karmić dziecko piersią czy butelką ?

(…)

… są inne potrzeby społeczne. Pytanie czy lepiej karmić dziecko piersią czy butelką ? (karmienie piersią - bliskość z matka, pozytywny stosunek do niej może się przenieść na innych ludzi, karmienie z butelki - potrzeba kontaktu z matką i lęk przed jej nieobecnością lub przeciwnie - chęć unikania kontaktów interpersonalnych, wyobcowanie; gdy matka zmusza się do karmienia piersią, ale tego nie lubi, jej napięcie…
…, nie rozwiązanie do frustracji. Konflikt jest nieunikniony. Także nieświadomy. Rożne spojrzenia: Freud uważał ze to sprzeczność miedzy popędem seksualnym, a społecznym tabu (id a superego), Karin Horney zwraca uwagę na wrogość miedzy jednostką a grupą. ANATOMIA LĘKU, już od czasów renesansu strach i lęk były obiektem badań uczonych, filozofów, fizjologów, teologów, socjologów i pedagogów. Spinoza nauczał…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz