Bibliotece i informacji, Katedry bibliotekoznawstwa.

Nasza ocena:

3
Pobrań: 70
Wyświetleń: 861
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Bibliotece i informacji, Katedry bibliotekoznawstwa. - strona 1

Fragment notatki:

Karl Franz Otto Dziatzko (Getynga 1886 r.) - profesor uniwersytecki, pierwsza w Europie katedra bibliotekoznawstwa.
Melville Dewey (Nowy Jork 1887r.) - pierwsza katedra w Ameryce, na Uniwersytecie Columbia. Dewey to bibliotekarz, twórca pierwszego czasopisma i stowarzyszenia bibliotekarzy na świecie.
Dwie powyższe katedry wskazały następczyniom dwa kierunki rozwoju, podejścia do bibliologii:
bibliotekarz naukowiec-teoretyk - ku przeszłości, zajmuje się historią książki, ważne są rękopisy
bibliotekarz oświatowiec-praktyk - kształcenie bibliotekarzy ku przyszłości, kształcący nowe książnice, umiejący zarządzać bibliotekami
Ferdinand Eichler (1863-1945) - bibliotekoznawca, dyrektor BU w Guzu
bibliotekoznawstwo - badania pomników literackich ze względu na warunku i sposób ich powstania, rozpowszechniania i użytkowania (później nazwano to trzema procesami bibliologicznymi)
Wielu (np. Karol Estreicher) uważało, że chodzi nie tylko o pomniki, że ważne jest wszystko co istnieje.
Pierwsze polskie katedry bibliotekoznawstwa.
Za pierwszą uważa się łódzką i rzeczywiście nią była, ale:
na uczelni Wolna Wszechnica Polska powstało Studium Pracy Społeczno-Oświatowej (1925 r.), jej częścią była Sekcja Bibliotekarska - pierwsza instytucjonalna taka instytucja w Polsce, wykładała tam m.in. Helena Radlińska.
Władysław Bimbowski - w czasie okresu stalinizmu krytykuje nauczanie bibliotekoznawstwa.
Aleksander Birkenmajer (Uniwersytet Warszawski 1951 r.) - twórca i pierwszy dyrektor instytutu (wtedy katedry) bibliotekoznawstwa na UW.
Karol Głombinowski (Uniwersytet Wrocławski 1956 r.) - kształcenie „ku przeszłości”. Dziś te dwie placówki przodują w tej dziedzinie.
... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz