Badanie wytrzymałości na jednoosiowe ściskanie-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 595
Wyświetleń: 3934
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Badanie wytrzymałości na jednoosiowe ściskanie-opracowanie - strona 1 Badanie wytrzymałości na jednoosiowe ściskanie-opracowanie - strona 2 Badanie wytrzymałości na jednoosiowe ściskanie-opracowanie - strona 3

Fragment notatki:

Badanie wytrzymałości na jednoosiowe ściskanie (Rc)
Jako wytrzymałość mechaniczną materiału na jednoosiowe ściskanie rozumiemy maksymalny opór próbki skalnej, jaki stawia ona sile działającej w momencie zniszczenia struktury skały - przeliczony na jednostkę powierzchni poprzecznego przekroju próbki.
Wytrzymałość na ściskanie stanowi najbardziej popularny wskaźnik wytrzymałościowy skał. Może być ona oznaczana na próbkach foremnych, półforemnych, nieforemnych a także metodami pośrednimi, np. metodą obciążeń punktowych.
1. Metoda próbek foremnych lub półforemnych
Próbki foremne do oznaczania Rc mają kształt walcowy lub prostopadłościenny i zalecaną smukłość (stosunek wysokości do szerokości lub średnicy) wynoszącą 2,0. Wynika to ze wzrostu wytrzymałości w miarę zmniejszania się smukłości poniżej wymienionej wartości. Konieczność ustalenia wielkości próbki wynika z istnienia zależności Rc od wielkości próbki. Mianowicie w miarę wzrostu wymiarów próbki ich wytrzymałość maleje, w różnym jednak stopniu dla różnych typów skał. Zalecana minimalna liczba próbek do badania jednego rodzaju skały wynosi 6 do 7, a poprzeczny wymiar (średnica, bok) próbki powinien wynosić 40 do 50 mm. Przy obróbce próbek trzeba również zwrócić uwagę na zachowanie płaskości (0,02 do 0,03 mm) ich powierzchni górnej i dolnej, gdyż nawet niewielkie odchylenia w tym zakresie powodują duże błędy w oznaczeniu wytrzymałości.
Przed wykonaniem oznaczenia próbkę należy pomierzyć z dokładnością do 0,1 mm, a następnie umieścić ją centrycznie między płytami prasy, przy czym suche powierzchnie stykowe próbki powinny kontaktować bezpośrednio zarówno z dolną jak i górną płytą prasy.
Następnie obciąża się próbkę siłą wzrastającą równomiernie z prędkością przyrostu obciążeń 0,1 do 0,5 MPa ⋅ s-1. Górne wartości w zakresie tego przedziału odpowiadają skałom mocnym, a dolne skałom słabym i plastycznym. Ustalenie to wynika z wpływu prędkości obciążenia na otrzymywaną wytrzymałość. W trakcie obciążania próbki w prasie notuje się największe uzyskane obciążenie krytyczne (niszczące) Pkr. W przypadku badania próbek ze skał anizotropowych - przy wykonaniu oznaczenia należy uwzględnić kierunek nacisku w stosunku do kierunków strukturalnych skały (np. uwarstwienie, kliważ).
Wytrzymałość na ściskanie Rc (w MPa) oblicza się za pomocą wzoru:
Rc = ;
gdzie:
Pkr - maksymalne (krytyczne) obciążenie próbki, F - pole powierzchni przekroju poprzecznego próbki.
Wytrzymałość na ściskanie badanej skały określa się przez obliczenie wartości średniej arytmetycznej z wyników otrzymanych dla zbadanych próbek.


(…)

… powierzchni. Metodę tę wykorzystuje się powszechnie przy równoczesnym badaniu wytrzymałości na rozciąganie metodą rozłupywania (brazylijską) oraz wytrzymałości na ściskanie. 2. Metoda próbek nieforemnych
ściskanie między płytami prasy serii nieforemnych, lecz o nie wydłużonym kształcie kawałków skał wykazuje, że zbiór wartości zmierzonych sił krytycznych (niszczących ) układa się zgodnie z krzywą Gaussa…
… do ściskania lekkiej przenośnej praski) prowadzenie badań bezpośrednio w miejscu pobierania próbek, na przykład przy otworze wiertniczym., w wyrobisku skalnym itp. Próbki użyte do badań mogą mieć kształt nieforemny, jednak najczęściej wykorzystuje się tę metodę do badania kawałków rdzeni wiertniczych wydobytych bezpośrednio z otworu. Minimalna zlecana liczba próbek z danej próby skalnej wynosi…

231,4
D2m 44,7
44,1
187,9
2,71
214
163,4
Poniżej przedstawiamy przykładowe wartości wytrzymałości na ściskanie i rozciąganie zaczerpnięte z katalogu. Wartości pochodzą z badań w otworze badawczym nr S - 372A (Wysoka Cerkiew). Lokalizacja otworu to obszar górniczy kopalni "Rudna", rejon szybu R - XI.
Rodzaj skały
Nr próbki
Wytrzymałość na ściskanie
W stanie suchym Rc [MPa]
W stanie nawodnionym Rcw [MPa…
… skały wskutek nawodnienia.
Po zmierzeniu wymiarów każdej z próbek obliczyliśmy ich objętości. Następnie zważyliśmy każdą próbkę co w połączeniu z wyżej wymienionymi obliczeniami stanowiło podstawę do obliczenia gęstości objętościowej ρ. Następnie każdą z próbek poddaliśmy próbie ściskania w maszynie wytrzymałościowej. Każdy rodzaj gruntu (piaskowiec i dolomit) był w stanie suchym i nawodnionym…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz