Zdolność prawa, początek i koniec osobowości fizycznej - omówienie.

Nasza ocena:

5
Pobrań: 175
Wyświetleń: 679
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Zdolność prawa, początek i koniec osobowości fizycznej - omówienie. - strona 1 Zdolność prawa, początek i koniec osobowości fizycznej - omówienie. - strona 2

Fragment notatki:

Podmioty prawa
Zdolność prawna
Zdolność prawna -jest to możliwość zajęcia w stosunkach prawnych stanowiska podmiotu prawa lub obowiązku np. właściciel i wierzyciel - posiadali czynną zdolność majątkową, dłużnik posiadał bierną zdolność majątkową.
Zdolność do czynności prawnych - polega na możliwości składania i przyjmowania takich oświadczeń woli, które wywołają skutek prawny.
W prawie rzymskim można było mieć zdolność do czynności prawnych nie mając żadnej zdolności prawnej, np. dojrzały niewolnik.
Można też było mieć zdolność prawną nie mając zdolności do czynności prawnych, np. obywatel rzymski w wieku dzieciństwa.
Pełną zdolność prawną warunkowały trzy czynniki ( trzy status):
Wolność,
Obywatelstwo,
Stanowisko w rodzinie.
Tylko ten był w pełni zdolny prawnie, kto był osobą wolną, miał obywatelstwo rzymskie, a w rodzinie nie podlegał niczyjej władzy.
Początek i koniec osobowości fizycznej.
Początek osobowości fizycznej - rozpoczynał się w zasadzie z chwilą urodzenia człowieka, ale w prawie rzymskim pełną zdolność nabywał ten kto miał trzy status.
Pewne prawa (prawo do spadku) można było zastrzec już dla płodu w łonie matki. Przyjmowano fikcję, że dziecko poczęte przyszło już na świat. Nowo narodzony stawał się podmiotem tych praw jeśli przyszedł na świat żywy.
Istniał spór co do owej żywotności:
Prokuliani - za osobę żywą uznać należy niemowlę, które wydało kwilenie,
Sabiniani - ruch ciała niemowlęcia, zwłaszcza oddychanie.
Prawo justyniańskie przychyliło się do poglądów sabiniańskich.
Niemowlę musiało mieć postać ludzką, nie nabywały zdolności prawnej potworki.
Nabycie zdolności prawnej przez noworodka mogło mieć ogromną doniosłość prawną, szczególnie na gruncie prawa spadkowego.
Jeśli noworodek zmarł bezpośrednio po urodzeniu to spadek po nim dziedziczyli spadkobiercy ustawowi (rodzeństwo, rodzice). Nieważny był też testament, który nie uwzględniał praw do spadku pogrobowca. Jeśli dziecko narodziło się martwe to testament zachowywał swoją moc. Jeśli urodziło się żywe, następowało dziedziczenie beztestamentowe.
Koniec osobowości fizycznej - kończył się wraz ze śmiercią człowieka. Zmiany w tej dziedzinie mogły nastąpić jeszcze za życia człowieka przez utratę lub zmianę jednego z trzech status.
Trzy rodzaje „umniejszenia” osobowości człowieka: Capitis demuntio maxima - gdy podmiot tracił wolność,
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz