Szkoła cyników założona przez Antystenesa z Aten

Cnota w jego założeniu to obojętność dla pozornych dóbr i niezależność od losu (negatywna definicja). Szkołę tę nazwano szkołą cyników. Pochodzenie tej nazwy nie jest jednoznaczne. Antystenes wykładał w pobliżu gimnazjum – kynostarges, ich nietypowe zachowanie – ignorowanie norm (kynos – psy). Współcześnie słowo cynik wywodzi się od nazwy tej szkoły i oznacza człowieka, który kwestionuje, neguje normy i zasady.

Cynicy odrzucali to, co w społeczeństwie stanowiło wartość – majątek i sławę. Zarzucano Antystenesowi, że głosi taki pogląd, gdyż sam nic nie ma. Później pojawili się cynicy pochodzący z bogatych rodzin. Najsławniejsi uczniowie Antystenesa:

Diogenes z Synopy – powiadano, iż został wypędzony z Synopy wraz z ojcem, który podrabiał pieniądze. Antystenes nie chciał go za ucznia. Ponieważ nie miał majątku zamieszkał w beczce. Był klasycznym cynikiem – łamał wszelkie normy i zasady.

Krates był najbardziej znanym cynikiem, który pozbył się swego majątku. Większość czasu spędzał na wędrówkach po Grecji, co było dla żreków bardzo nietypowe, bali się oni podróży, w obrębie murów miasta człowiek był pod opieką bogów. Krates odwiedzał domostwa, radził ludziom. Ludzie pisali nad drzwiami 'niech zawita dobry duch'. Jeden z uczniów Kratesa miał siostrę, która zapragnęła wyjść za niego za mąż. Jej rodzic prosili Kratesa by jej to wyperswadował, nie odniosło to jednak żadnego skutku, wyrazili więc zgodę na małżeństwo. Hipparchia była pierwszą kobietą filozofem, uczestniczyła w dyskusjach i podróżowała wraz z mężem po Grecji.