Samoregulacja motywacji

Samoregulacją nazywa się umiejętność wykorzystywania wiedzy o prawach rządzących ludzkim zachowaniem do osiągania celów, których urzeczywistnienie leży w naszym interesie lub sprawia nam zadowolenie.

- proces samoregulacji zależy zarówno od sił biologii jak i czynników związanych z uczeniem się i poznania jednostki

Samoregulacja obejmuje trzy procesy

- samoobserwację (monitorowanie siebie)

- samoocenę (formułowanie sądów na własny temat, na podstawie informacji zwrotnej; warunkiem wysokiej samooceny jest wyodrębnienie swoich mocnych stron, powiązana jest z zaspokajaniem swoich pragnień)

- reagowanie na samoocenę (pobudzanie siebie do działania; osoby o wysokiej samoocenie są nastawione optymistycznie do życia i odczuwają nadzieję, natomiast osoby o niskiej samoocenie są pesymistycznie nastawione do świata i często ogarnia je przygnębienie).

Ewolucja świadomości;

- świadomość jako kontinuum o różnych poziomach, czyli jakościach czy cechach odzwierciedlających dynamicznie nasz sposób myślenia i reagowania na otoczenie

- wg Damasko wyższe poziomy świadomości wymagają trwałych obrazów (pamięć długotrwała) do których mamy stały dostęp

- samoobserwacja nie wystarcza do samoregulacji, wymagana jest regulacja wszystkich zachowań nawet autonomicznych

Samoświadomość (samoobserwacja) nie jest osobną adaptacją, lecz możliwością powstała dzięki rozwojowi mózgu, wymaga ukształtowania.

Ewolucja nauczyła nas reakcji przesadnych – przecenianie zagrożenia jest bezpieczniejsze niż jego niedocenienie