Motywacja

Ogólna charakterystyka procesu motywacyjnego

- proces motywacyjny rozumiemy jako proces regulacji, który steruje czynnościami człowieka, by doprowadziły do określonego efektu, takiego jak; zmiana w fizycznym lub społecznym stanie rzeczy, zmiana w sobie lub zmiana własnego położenia fizycznego bądź społecznego

- efekt należy rozumieć jako pewien obszar stanów rzeczy a nie pojedynczy punkt (przebywanie na plaży a nie wejście na plażę i odejście)

- ukierunkowanie czynności na efekt dochodzi do skutku dzięki temu, że człowiek wytwarza w umyśle jego projekt, czyli formułuje cel (wyjątek; czynności rutynowe)

- czynności motywowane mają charakter intencjonalny (w odróżnieniu od nawykowych i zewnętrznie sterownych) i ukierunkowane są przez chęć osiągnięcia określonego efektu

- fakt utworzenia w umyśle wyobrażenia (idei) nie jest zjawiskiem motywacyjnym

- o zjawiskach motywacyjnym możemy mówić, kiedy wyobrażony efekt uzyskuję walencję

- tendencja motywacyjna pojawia się, gdy pojawia się przeświadczenie o zrealizowaniu pozytywnego lub uniknięciu negatywnego efektu

- tendencja motywacyjna, to tendencja do działania, do podejmowania czynności ukierunkowanych na określony cel, tendencja jest funkcja wartości celu i rozpoznania możliwości jego osiągnięcia

- motywacja może być charakteryzowana przez kierunek dążeń i siłę dążeń

- kierunek dążeń może być opisany dwojako; bądź przez wskazanie celu do których zmierza czynność, bądź wskazanie na stan podmiotu ze względu na który dane cele były wybierane

- siła dążeń to większa lub mniejsza zdolność wyłączania konkurencyjnych dążeń, jest to stopień w jakim dane dążenie kontroluje zachowanie

- mobilizacja organizmu wyraża się w formie podniecenia

- silnym dążeniom nie zawsze towarzyszy wysoki poziom mobilizacji

- mobilizacja łatwiej uruchamia się w sytuacjach zagrożenia

- głównym rezultatem procesu motywacyjnego jest powstawanie dążeń, tendencji do osiągania celu

- kierunek i siła dążeń zależą od atrakcyjności celu i przekonania o możliwości jego osiągnięcia

- cechy ilościowe motywacji, czyli jej natężenie, zmieniają się wraz ze zmianą atrakcyjności i przekonania o możliwości osiągnięcia celu

- atrakcyjność celu jest funkcją dwóch czynników; stanu wewnętrznego charakteryzującego się brakiem i związaną z tym gotowością do podjęcia aktywności (stan ten można określić jako motyw, a jego pobudzenie jako napięcie motywacyjne) oraz od antycypowanej wartości gratyfikacyjnej.

Motywacja zmienia się z upływem czasu , ponieważ w trakcie wykonywania czynności zmienia się stan realizacji motywów, czynność jak to określają Atkinson i Birch ma pewną wartość konsumpcyjną, tzn., że dzięki jej wykonaniu spada napięcie motywacyjne określonych motywów. Zmieniają się także możliwości i dążenia.

Motyw – określa stan wewnętrzny charakteryzujący się poczuciem niespełnienia i gotowością do podjęcia aktywności, czyli napięciem motywacyjnym.

- redukcja napięcia nie równa się redukcji pobudzenia organizmu

- motyw może mieć charakterystykę ujemną (ucieczka, unikanie) lub dodatnią (atrakcyjność)

- przeciwieństwem stanu napięcia motywów jest apatia lub błogostan; w obu przypadkach podmiot nie podejmuje działań

Źródła motywów

- niezaspokojenie potrzeb organicznych

- niezaspokojenie potrzeb psychicznych; deprywacja emocjonalna lub emocje negatywne

- pobudzenie wzorców afektywnych; bodźce nacechowane afektywnie stwarzają motywy

- działanie czynników zakłócających czynności praktyczne i czynności umysłowe

- sformułowanie zadań

- zaktywizowanie zainteresowań

- zaktywizowanie wartości w wyniku dostrzeżenia; że cenione wartości są zagrożone, albo że strefa wpływu wartości może być poszerzona

- motywy mogą być uświadamiane w różnym stopniu. Jeżeli stopień uświadomienia jest niewielki, to człowiek wie jedynie, że „czegoś mu brakuje". Człowiek świadomy zdaje sobie sprawę z tego, co jest bezpośrednim źródłem tego stanu.

- wielkość napięcia motywacyjnego trudna jest do bezpośredniego zmierzenia czy dokładniejszego oszacowania.

- istnieje związek pomiędzy wielkością napięcia motywacyjnego a siłą dążeń (motywacji)

- jeżeli deprywacja (od bodźca) trwa zbyt długo, siła motywacji dalej nie wzrasta, a może nawet spadać – pojawia się zniechęcenie.