Reklama wyborcza. Geneza i ustalenia definicyjne
Reklama polityczna nie jest obecnie formą jednorazową i spontaniczną, lecz raczej systemem komunikowania globalnego, celowym i ciągłym, w ktorym podmioty rywalizacji stosują wszelkie dostępne im środki przekazu. Reklama jest więc określana jako perswazyjne komunikowanie masowe. Pełni funkcję informacyjną w systemie komunikowania zarowno jednostek organizacyjnych z klientem, jak i partii z rynkiem wyborczym, umożliwiając „przetransponowanie" na rynek ekonomiczny lub wyborczy opracowanych przez podmioty gospodarcze i partie polityczne strategii aktywizujących potencjalnych konsumentow w przypadku tych pierwszych, elektorat zaś – w przypadku drugich. Warunkiem trafnego odbioru przekazywanego komunikatu jest kwestia percepcji. Pozytywny rezultat odbioru komunikatu zależy m. in. Od:
• Intencji, nastawienia i uwagi odbiorcy;
• Wzajemnych relacji i kontekstu przekazow reklamowych; Stosunku odbiorcy do formy i treści zawartych w komunikacie reklamowym (unikanie lub poddawanie się oddziaływaniu);
• Charakteru scenariusza odbioru i sekwencji doznań.
W konsekwencji ma dojść do „odczytania" komunikatu reklamowego – wymaga to jednak zgodności formy i treści komunikatu z kompetencją kulturową odbiorcy (intelektualne możliwości odbiorcy).
Reklama polityczna jest więc elementem zintegrowanej strategii marketingowej, ktora umożliwia komunikowanie podmiotow rywalizacji, a wiec partii politycznych, liderow partyjnych, kandydatow politycznych z otoczeniem społecznym. Jej szczegolną formą jest reklama wyborcza.
Obecnie warunkiem skuteczności działań liderow czy też partii politycznych jest też wspołpraca z wyspecjalizowanymi agencjami zajmującymi się reklamą wyborczą.
• Istotą reklamy politycznej jest wielokrotne powtarzanie sformułowanego przekazu; powtarzanie- forma perswazji, ktora powinna zmusić do kupowania przez tych, ktorzy nie mają na to ochoty
• Reklama łączy w rożnych konfiguracjach: słowo, obraz, dźwięk
Postrzeganie
Rozpoznanie
Zapamiętywanie
Wpływanie