Charakterystyka rynku wyborczego
Dwie podstawowe kategorie przy analizie rynku wyborczego to: zróżnicowanie lojalności wyborców oraz przepływ głosów miedzy partiami [red.: Tutaj można nawiązać do koncepcji Wellhofera z zagadnienia 11 dotyczącej wielkości i otwartości rynku wyborczego].
W sensie cybernetycznym określa się rynek wyborczy jako mikroukład względnie odosobniony, składający się ze wzajemnie sprzężonych elementów i stanowiący część mikroukładu – rynku politycznego.
Z punktu widzenia interesów wyborcy i zaspokajania jego potrzeb wyróżnia się rynki:
- potencjalnego wyborcy, informacyjny, przejrzysty (świadomie i dobrze zorientowany elektorat), nieprzejrzysty
(nieokreślony, niezdecydowany lub niezorientowany elektorat).
Ze względu na zasięg terytorialny wyróżnia się rynki:
- krajowe, regionalne, lokalne; także transnarodowe
Ze względu na charakter rynku wyborczego, rynki:
- monopolistyczny (całkowicie zagospodarowany przez konkretne względnie trwałe podmioty polityki)
- konkurencyjny (podmioty rywalizacji uznają, że wspołzawodnictwo jest podstawową formą prezentacji ofert
politycznych i kampanii wyborczych – czytelne reguły rywalizacji)
Mechanizmy rynkowe służą:
- racjonalnej alokacji zasobów podmiotow rywalizacji
- wymianie informacji oraz prezentacji ofert politycznych (konkurencyjność)
- kształtowanie i rozbudzanie motywacji uczestnikow rynku wyborczego.
Niejednokrotnie rynek wyborczy bywa traktowany i utożsamiany z samym procesem kanonii wyborczej lub jest interpretowany w płaszczyźnie walki wyborczej.
Kategoria rynku wyborczego umożliwia bardziej zoperacjonalizowane interpretowanie oraz analizowanie strategii wyborczych poszczególnych podmiotów rywalizacji.
Rynek wyborczy to miejsce, w którym podmioty rywalizacji negocjują i dokonują prezentacji kandydatów, programów wyborczych, idei, tj. ofert politycznych wyborcom w kontekście prowadzenia kampanii wyborczej, za pomocą określonych technik marketingu wyborczego