Właściwie to Aleksander Głowacki herbu Prus. Polski pisarz i publicysta okresu pozytywizmu, współtwórca polskiego realizmu.

Osierocony w wieku 3 lat przez matkę, a w wieku lat 9 przez ojca, przeszedł pod opiekę

babki Marcjanny Trembińskiej mieszkającej w Puławach. Po jej śmierci zamieszkał u

ciotki Domiceli z Trembińskich Olszewskiej w Lublinie.

- Uczęszczał do Powiatowej Szkoły Realnej w Lublinie (4 lata od roku 1857).

- Następnie pod opieką starszego brata Leona Głowackiego, pracującego jako nauczyciel

historii, przebywa w Siedlcach i kończy klasę 5 (1861). Wraz z nim przeprowadza się

w 1862 roku do Kielc, gdzie kontynuuje naukę w gimnazjum (6 klasa).

- Pod wpływem starszego brata w roku 1863, mając 16 lat, przerwał naukę w gimnazjum

i wziął udział w powstaniu styczniowym. Zostaje ranny i dostaje się do rosyjskiej

niewoli (pozbawiony szlachectwa), jednak ze względu na młody wiek oraz dzięki

staraniom rodziny wraca do Lublina.

- Kontynuuje naukę w lubelskim gimnazjum, które ukończył ostatecznie 30 czerwca

1866 roku z wynikiem celującym.

- Interesowały go studia w Petersburgu, na które nie mógł sobie jednak pozwolić z

powodów finansowych, więc w październiku wstąpił do Szkoły Głównej w Warszawie

na Wydział Matematyczno-Fizyczny (zarabia jako guwerner i korepetytor).

- Trudności materialne sprawiły, że będąc na trzecim roku zmuszony był przerwać studia

(1869). Następnie przeniósł się do Puław, gdzie podjął naukę na Wydziale Leśnym

Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa, jednak już we wrześniu 1870 roku

wrócił do Warszawy, gdyż popadł w konflikt z jednym z rosyjskich profesorów.

- Próbował różnych zawodów, dzięki którym mógłby zarobić na życie: był

fotografikiem, ulicznym mówcą, ślusarzem w fabryce Lilpopa i Raua. W roku 1871

przetłumaczył i napisał streszczenie dzieła angielskiego filozofa Johna Stuarta Milla

„Logika". Po raz pierwszy spróbował też sił jako dziennikarz.

- Zwiedził Wiedeń, Berlin, Drezno, Norymbergę i Paryż.