Techniki komutacji

Nasza ocena:

5
Pobrań: 63
Wyświetleń: 1232
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
 Techniki komutacji - strona 1  Techniki komutacji - strona 2  Techniki komutacji - strona 3

Fragment notatki:

Techniki komutacji Technika komutacji jest to sposób transferu danych od węzła źródłowego, poprzez węzły tranzytowe, do węzła docelowego.
Można wyróżnić kilka technik komutacji:
a)           komutacja kanałów;
b)          wielostrumieniowa komutacja kanałów;
c)           komutacja pakietów;
d)          komutacja ramek;
e)           komutacja komórek;
Technikę komutacji wybiera się w zależności od tego jakie jest natężenie ruchu w sieci: zmienne czy stałe. Od wybranej techniki komutacji zależy złożoność przetwarzania informacji węzłach sieci. Zależność między wybraną techniką komutacji a częstotliwością zmian natężenia w ruchu w sieci i stopniem złożoności operacji w węźle ilustruje wykres.
Dwoma tradycyjnymi technikami komutacji są: komutacja pakietów i komutacja kanałów. Różnią się zasadniczo pod względem realizacyjnym i pod względem oferowanych własności. Nowsze techniki komutacji w mniejszym lub większym stopniu wykorzystują cechy tych dwóch technik.
  1.           Komutacja kanałów.
W sieciach z komutacją kanałów przesyłanie danych następuje dopiero po ustanowieniu połączenia, czyli po zestawieniu dedykowanej trasy pomiędzy systemem nadawcy i systemem odbiorcy. Trasa jest sekwencją kolejno połączonych kanałów. Przesyłanie danych odbywa się w trzech fazach:
a)           faza ustanawiania połączenia - zostanie przedstawiona na przykładzie:
Jeżeli użytkownik A chce uzyskać połączenie z użytkownikiem B to wysyła do węzła 1 żądanie uzyskania połączenia. Zwykle kanał łączący użytkownika A z węzłem 1 jest kanałem dzierżawnym (linią dedykowaną), więc połączenie już istnieje. Następnie węzeł 1 (na podstawie odpowiedniej procedury) znajduje kolejny węzeł na trasie do użytkownika B. Załóżmy, że wybrany został węzeł 4. Węzeł 1 rezerwuje kanał łączący go z węzłem 4 i przesyła do węzła 4 żądanie połączenia z użytkownikiem B. Z kolei węzeł 4 rezerwuje kanał do węzła 5 i dołącza go do zarezerwowanego wcześniej kanału łączącego węzły 4 i 1. Żądanie połączenia przechodzi do węzła 5. W ten sposób zostaje zestawiona trasa od użytkownika A do węzła 5. Węzeł 5 dołącza następnie do utworzonego połączenia kanał łączący go z użytkownikiem B. W ten sposób utworzone zostaje połączenie od użytkownika A do użytkownika B, którym następnie są przesyłane wiadomości służbowe pozwalające określić czy użytkownik B zgadza się na to połączenie;
b)          faza transferu danych - wymiana danych między użytkownikami połączeniem ustanowionym w poprzedniej fazie;
c)           faza rozłączenia połączenia

(…)

… są z wykorzystaniem łączy o dobrej jakości. Dane przesyłane są w ramkach poprzez połączenia wirtualne PVC lub SVC. Zredukowano tutaj mechanizmy kontroli przepływu oraz korekcji błędów w węzłach, co zwiększyło przepustowość sieci. Funkcje te przeniesiono do systemów użytkowników końcowych. W węzłach odbywa się sprawdzanie błędów i w razie ich wykrycia następuje kasowanie ramki bez powiadomienia o tym fakcie systemów użytkowników końcowych. Technikę tę wykorzystano w sieci Frame Relay.
  5.           Komutacja komórek.
Jest to realizacja szybkiej komutacji pakietów. Dane przesyłane są w porcjach o stałej i niezbyt dużej długości (np. 53 bajty). Możliwe są transmisje z szybkościami rzędu setek Mbit/s i większymi. Technika ta przeznaczona jest dla łączy o bardzo dobrej jakości np. światłowodów. Za obsługę błędów, pakietów uszkodzonych lub zaginionych odpowiedzialne są systemy użytkowników końcowych. Transmisja komórek odbywa się zwykle w trybie połączeniowym. Technika ta nadaje się do zastosowań wymagających działania w czasie rzeczywistym (przekaz głosu, obrazu). Siecią zbudowaną w oparciu o tą technikę jest sieć ATM.
  Techniki komutacji ramek i komórek można traktować jako odmiany tradycyjnej komutacji pakietów. Powstały…
… ustanawiany jest kanał komunikacyjny (kanał logiczny, połączenie wirtualne). Kanał ten stanowi ustalony tor, po którym pakiety mogą być przesyłane w sposób uporządkowany. Kanał określony jest przez stacje końcowe, tzn. ważne jest utrzymywanie kontaktu między stacjami, nie zaś rzeczywisty fizyczny tor w sieci. W sieciach, w których możliwe jest ustanowienie kilku różnych tras połączeń między stacjami trasa…
… następująco:
a)           aplikacja źródłowa przekazuje żądanie nawiązania połączeniowej sesji komunikacyjnej;
b)          sesja jest nawiązywana;
c)           przesyłane są dane za pośrednictwem połączeń logicznych;
d)          następuje rozłączenie kanału;
Istnieją dwa rodzaje połączeń wirtualnych: tymczasowe i stałe.
Tymczasowe połączenie wirtualne (SVC - Switched Virtual Circuit) jest zestawiane…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz