Rodzaje struktur organizacyjnych
Każdy uczestnik organizacji pod każdym względem podlega tylko jednemu zwierzchnikowi, a każdy kierownik odpowiada za całość zadań podległego sobie wycinka organizacji, a nie tylko za poszczególne funkcje.
Pracownik nie jest podległy tylko jednemu kierownikowi. Powoływani są kierownicy funkcjonalni odpowiedzialni za realizację wyszczególnionych w procesie kierowania funkcji i nadzorujący bezpośrednio procesy transformacji.
Jest oparta na przewadze stosunków podporządkowania i więzi służbowych , tak jak struktura liniowa , a równocześnie dopuszcza stosunki zależności funkcjonalnej.
ELASTYCZNE STRUKTURY ORGANIZACJI:
STRUKTURA DYWIZJONALNA (SEKTOROWA)
Zalety: 1) łatwość kontroli finansowej, 2) łatwość zarządzania strategicznego, 3) wzrost
wewnętrznej efektywności, 4) większa motywacja kadry kierowniczej, 5) warunki dla
rozwoju i dywersyfikacji.
Wady: 1) możliwość zniekształcania informacji, 2) wewnętrzna konkurencja o zasoby, 3)
znaczne koszty funkcjonowania, 4) trudności w podziale władzy pomiędzy częścią
„nadrzędną" a sektorami.
Konkretne zespoły zadaniowe (projektowe, problemowe) powoływane do realizacji określonych zadań wielowymiarowych.
Typowe sytuacje uzasadniające powołanie zespołów zadaniowych:
Realizacja ważnej inwestycji
Modernizacja wydziału
Uruchomienie produkcji nowego wyrobu
Wdrażanie kompleksowego systemu w skali całego przedsiębiorstwa (np. ISC 9000, komputerowy system wspomagający zarządzanie)
Przeprowadzenie restrukturyzacji lub reorganizacji.
STRUKTURY DYWIZJONALNE
Dywizjonalizacja idzie w parze z grupowaniem przedmiotowym i polega na wyodrębnieniu wewnętrznych segmentów organizacji.
Na czele każdego zespołu przedmiotowego stoi kierownik, który odpowiedzialny jest za koordynację działań uczestników zespołu oraz realizację celów czy zadań do jakich zostałpowołany.