Zarządzanie i organizacja

Podsystem celów i wartości jest wyrazem związków organizacji z otoczeniem. Pozostaje pod wpływem otoczenia społeczno – kulturowego, jest kształtowany również przez uczestników organizacji, ich prywatne cele, wartości, interesy, osobowość.

Podsystem psychospołeczny obejmuje jednostki i grupy społeczne w działaniu i wzajemnych interakcjach. Pozostaje pod znacznym wpływem indywidualnych cech członków organizacji, np. płeć, wiek, wykształcenie.

Podsystem techniczny: technika, technologia używana w procesach transformacji zachodzących w organizacji.

Podsystem struktury pełni funkcję łącznika między podsystemami technicznym i psychospołecznym. Zawiera relacje między wszystkimi składnikami organizacji. Określa on podział zadań oraz sposób ich koordynacji i integracji oraz zależności wynikające z podziału władzy w korporacji.

Podsystem zarządzania łączy i spaja pozostałe podsystemy organizacji. Jego zadaniem jest utrzymywanie równowagi między organizacją a otoczeniem oraz pomiędzy wszystkimi podsystemami organizacji.

RELACJE MIĘDZY OTOCZENIEM A ORGANIZACJĄ

 perspektywa „zasileniowa" – otoczenie jest traktowane jako źródło rzadkich zasobów poszukiwanych przez zbiór organizacji współzawodniczących w ich podziale

 perspektywa „informacyjna" – otoczenie traktowane jest jako źródło informacji, których wiarygodność, kompletność i terminowość warunkują jakość decyzji podejmowanych w organizacji

Im większa zależność organizacji od otoczenia tym mniejsza jej kontrola nad zasobami. Musi być tym bardziej elastyczna, musi wykazać się czujnością na zmiany w tym otoczeniu

Zarządzanie biznesem to ustawiczne poszukiwanie możliwości korzystnej alokacji zasobów nie tylko w samym przedsiębiorstwie ale również poza nim. Zarządzanie to koncentruje się na relacjach przedsiębiorstwa z otoczeniem i przez to wymaga umiejętności skierowanych na zewnątrz (m.in. negocjacji, z zakresu marketingu, kierowania projektami, reprezentacyjne).

Przewodzenie – zawiera komunikowanie, motywowanie i przywództwo, jest funkcją wymagającą najwięcej umiejętności interpersonalnych dla pobudzenia energii tkwiącej w organizacji

Kontrolowanie – obserwowanie postępów i sprawowanie kontroli, jest to funkcja będąca mechanizmem sterującym, łączącym wszystkie wyżej wymienione funkcje. Poprzez kontrolowanie wyznacza się normy i w stosunku do nich mierzy się postępy

WYMIARY PROCESU PLANOWANIA:

1. przedmiot planu określa on sfery działania organizacji (marketing, sfera badawczo – naukowa, produkcyjna)

2. elementy palu obejmują one projekt statusu firmy, ogólne sformalizowane zasady jej funkcjonowania, określenie celu głównego i celów cząstkowych projektowanego działania firmy, zadania stojące przed osobami zarządzającymi przedsiębiorstwem, które mają doprowadzić do wdrożenia planu

3. układ organizacyjny określenie szczebla organizacji dla którego plan jest opracowywany lub wyznaczenie komórek odpowiedzialnych za wprowadzenie planu

4. cechy procesu planowania jego znaczenie dla bieżącego oraz przyszłego funkcjonowania firmy, racjonalność planu, jego elastyczność, łatwość wdrażania, koszty wdrażania planu, forma planu

5. czas na jaki plan jest opracowany plany krótkookresowe, długookresowe, plany stałe (założenia co do wieloletniego, funkcjonowania jednostki organizacyjnej).

NOWE ROZWIĄZANIA ORGANIZACYJNE – rozwiązanie problemu braku skuteczności

 Wewnętrzne zróżnicowanie organizacji – łączenie wzrostu z wewnętrznym

różnicowaniem: struktura regionalna, rynkowa, produktowa, problemowa

 Różnicowanie w wymiarze poziomym i pionowym: dostosowanie struktury do potrzeb

i zadań poszczególnych poziomów organizacji, możliwość stosowania różnych modeli

struktur w różnych częściach organizacji

 Komórki sztabowe: FORMY- od asystenta do biura doradczego; ZAKRES

UPRAWNIEŃ- opiniowanie decyzji kierowników liniowych, sprzeciw wobec tych

decyzji, które zostały uznane za błędne, współudział w podejmowaniu decyzji

 Czasowo istniejące komórki organizacyjne lub zespoły komórek – struktury

zadaniowe

- luźny zespół kierowany przez koordynatora zadania

- właściwy zespół zadaniowy z pełnym oddelegowaniem i podporządkowaniem jego

członków kierownikowi zespołu

- zespół kierowany przez grupę koordynująco – kierowniczą.