Płaca zasadnicza

Z natury płacy zasadniczej wynika, że w większości organizacji uzgodniona jest

stawka za daną pracę zanim pracownik ją wykona. Płaca zasadnicza jest zatem określana

w oczekiwaniu pewnego poziomu performance jaki ma osiągnąć pracownik, nie jest

wyznaczana po fakcie, gdy wyniki są znane i można je ocenić. Jest to istotna różnica

pomiędzy płacą zmienną, która stanowi wynagrodzenie za osiągnięcia przeszłe i w

związku z tym jej wysokość może być regulowana odpowiednio do rzeczywistego poziomu

tych osiągnięć. Fakt, iż płaca zasadnicza wypłacana jest niejako w oczekiwaniu rezultatów każe, by oprócz informacji na temat rynku, rozważyć użycie następujących kryteriów jako

determinantów płacy zasadniczej:

• zakres odpowiedzialności stanowiska

• wymagany wysiłek

• niekorzystne warunki pracy

• niezbędne umiejętności

• udział w generowaniu zysku

• wkład w rozwój firmy

• doświadczenie

• histora przeszłych osiągnięć (jako wskaźnik przyszłych dokonań)

• zachowania oraz, być może, wiele innych.

Dobór kryteriów oraz sposobów ich użycia zależny jest od specyfiki firmy oraz

charakteru pracy. Zawsze jednak powinien skłaniać pracowników do takiego

ukierunkowania swoich wysiłków, które przyniesie największe korzyści firmie i pomoże

osiągnięciu jej celów biznesowych.