Ogólne cechy programów wynagrodzeń zmiennych

Koncepcja programów wynagrodzeń zmiennych sprowadza się do zobowiązania pracodawcy do wypłacenia pracownikowi dodatkowego wynagrodzenia pod warunkiem spełnienia pewnych warunków. Do warunków tych często należą:

× konkretne odnoszące się bezpośrednio do pracy na danym stanowisku zadania,

× zadania odnoszące się do wydajności grup pracowniczych lub zespołów

× cele biznesowe całej firmy

× cele odnoszące się do osobistego rozwoju (jak np. zdobycie pewnych nowych umiejętności)

Rodzaje plac zmiennych

Istnieje wiele możliwych rodzajów mechanizmów płac zmiennych. Do głównych należą:

× Premie indywidualne. Pracownicy otrzymują dodatkowe wynagrodzenie, jeśli oni sami, ich grupa pracownicza lub cała firma osiągną wyznaczone zadania.

× Premie powszechne. Wszyscy w firmie otrzymują wypłatę jeśli firma osiągnie wyznaczone zadania.

× Motywatory dla produkcji. Dotyczą pracowników produkcyjnych i często związane są z wydajnością.

× Płace zespołowe. Wypłata uzależniona jest od wyników zespołu, w którym pracuje pracownik.

× Gainsharing - podział korzyści. Firma i pracownicy dzielą się korzyściami wynikłymi z podwyższonej wydajności, mierzonej różnymi miernikami.

× Motywatory długoterminowe. Wypłacane wyższym stanowiskom menadżerskim w długim okresie (kilku lat), jeśli firma osiągnie strategiczne cele biznesowe.

× Opcje (na zakup akcji firmy). Zazwyczaj dawane pracownikom na najwyższych stanowiskach. Celem jest motywowanie kluczowych ludzi do działań mających na uwadze sukces firmy w długiej perspektywie. Czasem wręczane są wszystkim pracownikom, by wzmóc identyfikację z firmą.

× Motywatory dla sprzedawców. Celem jest zachęcenie sprzedawców do zwiększenia wydajności bez wzrostu wahań poziomu sprzedaży czy asortymentu.