Śmierć pnia mózgu

Wszystkie definicje opierają się na stwierdzeniu, iż śmierć jest zjawiskiem

zdysocjowanym. Oznacza to, że śmierć ogarnia tkanki i układy w różnym czasie.

Zatem niektóre funkcje układów lub ich części mogą utrzymywać się w oderwaniu

od innych już wcześniej obumarłych.

Rozwój definicji przedstawia się następująco:

1. Nieodwracalne ustanie krążenia krwi oznacza śmierć człowieka jako całości.

Niekoniecznie oznacza ono natychmiastową śmierć wszystkich komórek ciała

(definicja klasyczna)

2. Nieodwracalne ustanie funkcji mózgu oznacza śmierć człowieka jako całości.

Niekoniecznie oznacza to natychmiastową śmierć innych układów (definicja tzw.

nowa)

3. Nieodwracalne ustanie funkcji pnia mózgu oznacza śmierć mózgu jako całości.

Niekoniecznie oznacza to natychmiastową śmierć wszystkich komórek mózgu

(definicja tzw. nowa zmodyfikowana).

Są to przypadki kiedy śmierć objęła mózg, konkretnie pień mózgu, a zachowane zostało

jeszcze krążenie. Diagnostyka tak zdefiniowanej śmierci opiera się na objawach

klinicznych, które pozwalają stwierdzić nieodwracalne ustanie funkcji pnia mózgu.

Powyższa ewolucja definicji jest wynikiem zmian podejścia do śmierci człowieka,

które także przechodziło przez różne etapy:

• od śmierci całego człowieka do śmierci człowieka jako całości w wyniku

definitywnego ustania krążenia krwi (definicja klasyczna)

• od śmierci człowieka jako całości w wyniku ustania krążenia krwi, do

śmierci całego mózgu (definicja tzw. nowa)

• od śmierci całego mózgu do śmierci mózgu jako całości w wyniku śmierci

pnia mózgu (definicja tzw. nowa zmodyfikowana).

W przeszłości określenie momentu śmierci było stosunkowo proste. Ustawały

czynność oddychania i krążenia, a wszystkie dostępne metody leczenia zawiodły.

Jednak wraz z dynamicznym rozwojem medycyny, metod podtrzymywania życia

oraz transplantologii tak zwana 'klasyczna' definicja przestała być wystarczająca.