Rozpoznanie śmierci pnia mózgu

Rozpoznanie śmierci pnia mózgu opiera się na stwierdzeniu nieodwracalnej utraty

jego funkcji. Postepowanie kwalifikacyjne jest dwuetapowe

Etap I : Wysunięcie podejrzenia śmierci pnia mózgu

Etap II : Wykonanie badań potwierdzających śmierć pnia mózgu.

S Etap I obejmuje dokonanie u chorych następujących stwierdzeń i wykluczeń:

1. S t w i e r d z e n i a:

a) chory jest w śpiączce,

b) sztucznie wentylowany,

c) rozpoznano przyczynę śpiączki,

d) wykazano strukturalne uszkodzenie mózgu,

e) uszkodzenie strukturalne mózgu jest nieodwracalne wobec wyczerpania

możliwości terapeutycznych i upływu czasu.

2. W y k l u c z e n i a:

a) chorych zatrutych i pod wpływem niektórych środków farmakologicznych pełnienie wszystkich wymogów Etapu I warunkuje przejście do Etapu II.

(narkotyki, neuroleptyki, środki nasenne, usypiające, zwiotczające m.m.

poprzecznie prążkowane),

b) w stanie hipotermii wywołanej przyczynami zewnętrznymi,

c) z zaburzeniami metabolicznymi i endokrynologicznymi,

d) z drgawkami i prężeniami,

e) noworodki donoszone poniżej 7 dnia życia.

Etap II obejmuje wykonanie przez ordynatora oddziału/ kliniki w odstępach

3-godzinnych następujących badań:

1. nieobecność odruchów pionowych,

2. bezdech

Wszystkie badania potwierdzające należy powtórzyć po trzech godzinach od

chwili zakończenia pierwszej serii badań.

Spełnione wszystkie kryteria i właściwe, dwukrotne wykonanie prób zezwalają

komisji złożonej z trzech lekarzy, w tym co najmniej jednego specjalisty w

dziedzinie anestezjologii i intensywnej terapii oraz jednego specjalisty w

dziedzinie neurologii lub neurochirurgii na uznanie badanego za zmarłego w

wyniku śmierci mózgowej. Do 1996 roku w skład komisji wchodził także medyk

sądowy.