Psychologia poznawcza
. historia psychologii poznawczej
Hermann Ebbinghaus – „psychologia ma długie dzieje i krótką historię", a
poznawcza jeszcze krótszą historię.
1879, Wilhelm Wundt zakłada laboratorium psychologiczne w Lipsku na
uniwersytecie
konferencja MIT, 1956, Chomsky, Simon, Miller.
Chomsky podważył tezę behawiorystów, że język to tylko wynik uczenia się, a
behawioryści uważali ze człowiek opanowuje język w wyniku złozonych procesów
warunkowania. Chomsky uważał że istnieją uniwersalne reguły gramatyczne
wspólne dla wszystkich języków. Wbudowane w umysł. Przywrócił on idee
natywistyczne w mysleniu na temat języka. Wrodzony charakter mechanizmu
nabywania języka (LAD language acquisition development). Stało się to
wyzwaniem dla empiryzmu behawiorystów.
George Miller, wykazał że istnieją ograniczenia w zdolności do przetwarzania
informacji u człowieka. Wąskie gardło to pamięć krótkotrwała bowiem może
zawierać 7+/-2elementy. Przy wprowadzaniu nowych elementów stare muszą zostać
usunięte. Miller wprowadził określenie elementu lub kęsa informacji a nie uznawał
wyrażania jej w bitach.
Herbert Simon, twórca pierwszych programów komputerowych symulujących
myślenie. Przełom – stwierdzenie że procesy myślowe mogą przebiegać poza
ludzkim mózgiem.
Bruner, badania nad strategiami tworzenia pojęć, eksperyment z kartami
należącymi do pojęcia lub nie należącymi. Praca Brunera pokazała że można badać
złożone procesy myślowe bez sięgania do introspekcji. Między ludźmi występują
znaczne różnice indywidualne w strategii rozwiązywania problemów.
Ulric Neisser, odszedł od tradycyjnej psychologii poznawczej, która stała się w
pewnym momencie jedną z najbardziej sfragmentaryzowanych dziedzin
psychologii. Psychologia poznawcza jako dyscyplina zajmująca się nabywaniem
oraz wykorzystywaniem wiedzy 1957 wspólnie z Olivierem Selfridge'm
skonstruowali jeden z pierwszych modeli spostrzegania – model Pandemonium.
Procesy eksploracji percepcyjnej, elementem spostrzegania jest aktywność
motoryczna. Widzenie to nie tylko rejestrowanie zdarzeń na siatkówce, ale także
kierowanie ruchami gałek ocznych tak by obraz pozostawał w polu najostrzejszego
widzenia.
W połowie lat 80. podważenie założeń psychologii poznawczej, operacje
umysłowe NIE są wykonywane w sposób sekwencyjny (jedna po drugiej). Nowe
rozwiązanie zakładało że przetwarzanie informacji ma charakter równoległy i
rozproszony. Mózg jest traktowany w tej koncepcji jako zbiór jednostek
neuronalnych, łączących się ze sobą, tworzących sieci.
Neuropsychologia poznawcza stara się określić, które okolice mózgu
odpowiedzialne są za pamięć, uczenie się czy mechanizmy uwagi.
Ulric Neisser, odszedł od tradycyjnej psychologii poznawczej, która stała się w pewnym momencie jedną z najbardziej sfragmentaryzowanych dziedzin psychologii. Psychologia poznawcza jako dyscyplina zajmująca się nabywaniem oraz wykorzystywaniem wiedzy 1957 wspólnie z Olivierem Selfridge'm skonstruowali jeden z pierwszych modeli spostrzegania - model Pandemonium .
Procesy eksploracji percepcyjnej, elementem spostrzegania jest aktywność motoryczna. Widzenie to nie tylko rejestrowanie zdarzeń na siatkówce, ale także kierowanie ruchami gałek ocznych tak by obraz pozostawał w polu najostrzejszego widzenia.
W połowie lat 80. podważenie założeń psychologii poznawczej, operacje umysłowe NIE są wykonywane w sposób sekwencyjny (jedna po drugiej). Nowe rozwiązanie zakładało że przetwarzanie informacji ma charakter równoległy i rozproszony. Mózg jest traktowany w tej koncepcji jako zbiór jednostek neuronalnych, łączących się ze sobą, tworzących sieci. Neuropsychologia poznawcza stara się określić, które okolice mózgu odpowiedzialne są za pamięć, uczenie się czy mechanizmy uwagi. Niesser twierdzi, że umysł ludzki ma budowę modułową i działanie każdego rodzaju modułu opiera się na innych zasadach. Trzy rodzaje modułów: