Usystematyzowany zespół cech systemu źródeł Polski wynikających z regulacji
1. Pojęcie systemu źródeł ma charakter pozytywistyczny, nie zaś naturalistyczny.
Polski system źródeł prawa jest systemem stanowionego prawa pozytywnego.
Prawo powstaje w następstwie aktu stanowienia prawa dokonanego przez określony
podmiot (posiadający w tym zakresie upoważnienie).
To prawo powstaje w ściśle konstytucyjnie określonych formach.
2. Hierarchiczne uporządkowanie systemu źródeł prawa.
Naturalną konsekwencją tego ustalenia jest ukształtowanie sankcji niezgodności.
Jeżeli norma niższej rangi jest sprzeczna bądź niezgodna z normą wyższej rangi to skutkuje
to deregacją takiej normy (usunięciem z systemu prawa).
3.Zamknięty charakter systemu źródeł prawa powszechnego.
System ten jest jednak nieco otwartym systemem (półotwartym)
Zauważa się, że organy terenowe tworzące prawo mają naturalną tendencję do
wewnętrznego rozszerzania katalogu źródeł przez siebie stanowionych.
4.Charakter normatywny konstytucji
Nakaz bezpośredniego stosowania konstytucji jako zasady konstytucyjnej z możliwością
odstąpienia od stosowania bezpośredniego, ale tylko wtedy, gdy sama konstytucja nie
przewiduje możliwości bezpośredniego stosowania.
Charakter normatywny konstytucji jest także konsekwencją ograniczenia swobody
ustawodawcy przynajmniej w pewnych aspektach.
5.''Zróżnicowanie aktów normatywnych egzystujących w systemie źródeł prawa
konstytucyjnego.
Dzielimy te akty na akty prawa powszechnie obowiązującego i akty prawa wewnętrznie