Konserwatyzm brytyjski

Konserwatyzm paternalistyczny kształtował się w W. Brytanii w reakcji na rosnące znaczenie

socjalizmu. Przypisuje on elitom społecznym, szczególnie arystokracji cechy ojcowskiej opiekuńczości

wobec społeczeństwa.

Przedstawiciele:

Samuel Taylor coleridge (1772-1834); Benjamin Disraele (1804-1881); joseph chamberlain(1836-

1914); Randolph Churchill (1849-1885); Harold macmillan (1894-1987); Richard butler(1902-1982)

Konserwatyzm liberalny- jego brytyjscy przedstawiciele byli pod dużym wpływem Hayeka. Jedni z

nich reprezentowali leseferyzm, inni dopuszczali interwencjonizm państwowy ale tylko w sprawach

socjalnych.

Przedstawiciele:

Starfford Northcote (11818-1887); lord Hugh Cecil (1869- 1956); sir Ernest Benna (1875-1954)

Odrębną kartę w dziejach konserwatyzmu zapisała Margaret Thatcher. , odeszła od elitaryzmu na

rzecz populizmu. Kreowała coś na wzór konserwatyzmu populistycznego na wątpliwej tezie :

jest częścią ludu i wyrosła z jego historii i korzeni. Porzuciła interwencjonistyczna

doktrynę „państwa dobrobytu" . propagowane przez nią treści były atrakcyjne zarówno dla elit jak i

klasy średniej