Przejście do gospodarki towarowo- pieniężnej

Pojawienie się pieniądza umożliwiło rozdzielenie w czasie transakcji kupna-sprzedaży na dwie odrębne czynności - transakcję kupna oraz transakcję sprzedaży - przez co przestała istnieć konieczność zachowania jedności czasu i miejsca.

Towar może być sprzedany, a za otrzymane pieniądze dokonać zakupu towaru lub usługi w innym miejscu oraz w innym terminie. Dzięki oddzieleniu ruchu towarow i świadczonych usług w czasie od ruchu pieniądza pieniądz stał się środkiem płatniczym.

Dzieje się tak dlatego, że zapłata za towar lub usługę nie musi następować natychmiast po ich dostawie. Zarówno sprzedający jak i kupujący zazwyczaj umawiają się co do terminu zapłaty należności za dostarczone towary lub usługi. Powstaje więc zobowiązanie odbiorcy wobec dostawcy, ktore wyrownane będzie w formie pieniężnej w terminie poźniejszym. Pieniądz spełnia funkcję środka płatniczego rownież przy pokrywaniu wszelkich innych zobowiązań, jak np. z tytułu podatkow i opłat, wynagrodzeń pracownikow, spłaty kredytow, darowizn itp.

Funkcję "środka przechowywania wartości (tezauryzacji)" pieniądz spełnia wtedy, gdy środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży towarow lub usług nie są przeznaczane na zakup innych towarow lub pokrycie zobowiązań, lecz są przechowywane (oszczędzane). Przechowywanie pieniędzy jest znacznie łatwiejsze niż innych towarow. Ponadto pieniądz może być w każdej chwili zamieniony na potrzebny towar. Jest on najbardziej płynnym aktywem majątkowym każdego podmiotu gospodarczego lub osoby fizycznej. Można go w każdej chwili wykorzystać jako środek płatniczy. Jednak aby pieniądz prawidłowo spełniał funkcję tezauryzacyjną, musi posiadać zaufanie przez podmioty gospodarcze i ludność, a w szczegolności, że jego siła nabywcza nie zmniejszy się w znacznym stopniu.