Nieustanna ewolucja systemu

Zmiany techniki produkcji

Nie mniej widoczne są zmiany w sferze techniki. Kapitalizm powstał i rozwijał się przez kilka stuleci opierając się na technice rękodzielniczej. W końcu XVIII wieku zaczęto wykorzystywać energię pary i stopniowo stało się powszechne użycie maszyn, co zapoczątkowało I rewolucję przemysłową. II rewolucja przemysłowa rozpoczęła się w końcu XIX wieku wraz z rozwojem przemysłu ciężkiego, transportu kolejowego, przemysłu chemicznego i upowszechnianiem energii elektrycznej. W 2 połowie XX wieku nastąpiła rewolucja naukowo-techniczna związana z zastosowaniem energii jądrowej, włokien sztucznych, komputerow i biotechnologii. Kapitalizm był w stanie pobudzać innowacje techniczne w skali nieporownanie większej, aniżeli czyniły to wszystkie inne znane dotychczas ustroje społeczno-gospodarcze.

Zmiany sposobów konkurencji

Wiek XIX był okresem kapitalizmu wolnokonkurencyjnego, o znacznej liczbie przedsiębiorstw działających w rożnych dziedzinach wytworczości, intensywnej konkurencji i ograniczonej ingerencji państwa w życiu gospodarczym. Triumfowała doktryna liberalizmu gospodarczego A. Smitha i D. Ricardo, głosząca samoregulujące właściwości wolnej konkurencji, zapewniającej najwłaściwsze rozmieszczenie kapitału i pracy między rożne dziedziny wytworczości. Zasady liberalizmu gospodarczego były najpełniej stosowane w W. Brytanii, w mniejszym stopniu w USA, Francji i Niemczech.

Zmiana zakresu i formy oddziaływania rynku

Ewolucji podlegały rownież zakres i formy oddziaływania rynku na gospodarkę. W 1 połowie XIX w. w krajach uprzemysławiających się (W. Brytania, Francja, Stany Zjednoczonych) w warunkach zbliżonych do konkurencji doskonałej (wolny rynek), rynek pełnił funkcję regulatora procesow gospodarczych.