Regionalny rynek pracy i przyczyny zróżnicowania bezrobocia

Utrzymujące się w długim okresie czasu różnice w poziomie bezrobocia w regionach

zaprzeczają działaniu ekonomicznych mechanizmów, które mówią, iż przepływy któregoś

z czynników produkcji powinny te różnice z czasem redukować.

Z jednej strony nierównowaga na lokalnych rynkach pracy przejawiająca się

zróżnicowaniem stóp bezrobocia i płac powinna prowadzić do migracji. Odpływ siły

roboczej z jednego regionu powinien prowadzić do obniżenia stopy bezrobocia w tym

regionie. Natomiast napływ siły roboczej do regionu będzie działać odwrotnie to znaczy

prowadzić będzie do zwiększenia stopy bezrobocia.. Z drugiej strony szerokie zasoby siły

roboczej w danym regionie powinny przyciągać kapitał z regionów, w których rynek pracy

jest ciaśniejszy. Bezrobocie, z punktu widzenia elementarnych teorii rynku pracy, pozwala

przyciągnąć pracowników przy niższych stawkach płacy. Zwiększa to opłacalność

produkcji w tym regionie. Napływ inwestycji i tworzenie nowych miejsc pracy powinny

obniżyć bezrobocie. Niestety żaden z przedstawionych powyżej mechanizmów nie

prowadzi do zmniejszania różnic międzyregionalnych.

Regionalny rynek pracy to obszar geograficzny, na którym występuje wyraźna specyfika

określonych przestrzennie możliwości zatrudnienia, dostępnych dla pracowników bez

potrzeby zmieniania miejsca zamieszkania. Uzupełnia się tę definicję niekiedy o dalsze

charakterystyczne cechy regionu, takie jak:

- codzienne dojazdy do pracy spoza regionu mają niewielki znaczenie,

- koszty dojazdów do pracy wewnątrz regionów są zasadniczo niższe od

kosztów dojazdu do pracy poza granicami regionu,

- koszty poszukiwania pracy wewnątrz regionu są zasadniczo niższe od

kosztów poszukiwań poza obszarem regionu.

Najczęściej regionalne rynki pracy definiuje się na podstawie podziału administracyjnego

państwa. Plusem takiego podejścia jest dostępność danych natomiast minus to fakt, że

nie zawsze administracyjnie wydzielony obszar zawiera w sobie odrębny rynek pracy.