Metody portfelowe

-Najbardziej znaną metodą analizy porfelowej jest macierz BCG - daje przesłanki do podejmowania decyzji, w którą dziedzinę działalności należy inwestować, a z której wycofać zasoby

-Druga metoda to model Mc Kinseya- bazuje na dwóch zmiennych: pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa mierzonej udziałem w obrotach, rozwoju i badaniach, produkcji, marketingu, zbycie, zasobach finansowych), oraz wartości sektora uwzględniającej atrakcyjność rynku

-Inną odmianą metody portfelowej jest macierz Arthura D. Littlea – ADL.

Tu zmiennymi są: stopień dojrzałości danej dziedziny działalności oraz pozycja konkurencyjna przedsiębiorstwa w danej dziedzinie. Pierwsza z tych zmiennych opiera się na czterofazowym cyklu życia produktu: rozruch ( wprowadzenie produktu na rynek ), wzrost, dojrzałość, schyłek. Natomiast pozycja konkurencyjna jest mierzona, tak jak poprzednio, opanowaniem czynników sukcesu. Z zestawienia powyższych zmiennych powstaje macierz dwudziestopolowa określająca stopnie dojrzałości dziedziny wg faz cyklu życia i pomiar pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa. W dziedzinach rozruchu i wzrostu potrzebne są nakłady kapitałowe, natomiast dziedziny dojrzałe lub starzejące się mają mniejsze zapotrzebowanie finansowe.