Choreoterapia

Tworzenie wspólnych układów tanecznych , podporządkowanie się wspólnemu

działaniu znacznie wpływa na rozwój kultury współżycia z grupą i uspołecznia wychowanka .

Ćwiczący pracując razem stopniowo tracą zainteresowanie tylko własną osobą i włączają się

do grupy . Czują się dowartościowani , gdyż przynależą do pewnej grupy , w której są

potrzebni , stanowią nieodzowną część sztuki , którą razem tworzą . Wynikiem takiego

funkcjonowania jest radość płynąca ze wspólnego działania , co wpływa na podniesienie

nastroju uczestników . „Choreoterapia wpływa zatem na odzyskanie równowagi psychicznej

przez swoiste prowokowanie pożądanych wyładowań psychofizycznych , a jest to jedno z

zadań wychowania resocjalizacyjnego ." ( K. Gromek , 1984 s. 424 ) . Dlatego też uważam , że terapia poprzez taniec może być śmiało stosowana w resocjalizacji , gdyż jak wynika z powyższych wywodów mogłaby wywierać pozytywny wpływ na nieletnich niedostosowanych społecznie . Być może muzyka łagodzi obyczaje , ale z pewnością wywiera duży wpływ na psychikę człowieka , który można ciekawie wykorzystać do celów terapeutyczno – resocjalizacyjnych .

Muzyka w połączeniu z tańcem działa na człowieka silniej i wszechstronniej niż każda z tych

sztuk oddzielnie . Różnorodność dobieranych utworów ( ich tempo , dynamika , harmonia ,

artykulacja ) oraz bogactwo ćwiczeń i układów tanecznych ułatwia nawiązanie kontaktów z

niedostosowanymi społecznie . Muzyka może być uważana za swoistego rodzaju lek .

Pobudza emocje , wyzwala i likwiduje konflikty psychiczne , wpływa na postawy moralne ,

harmonizuje relacje wychowanka z otoczeniem .