Opieka postpenitencjarna

Po opuszczeniu zakładu nieletni, który nauczył się zawodu, ukończył szkołę, podejmuje pracę i pragnie rozpocząć nowe życie, aby nigdy już nie powrócić do"poprawczaka". Nie zawsze jednak jest dostatecznie uodporniony na naciski środowiska skłaniające do powrotu do dawnego życia.

Do zakładów wychowawczych i poprawczych wracają z piętnem recydywistów byli wychowankowie, którzy zostali zwolnieni z optymistyczną oceną psychologa i rady pedagogicznej zakładu, na podstawie długotrwałej obserwacji i postępującej poprawy form zachowania się i dobrych wyników w nauce.

Badania przyczyn recydywy wskazują na to, że w licznych wypadkach brak opieki postpenitencjarnej jest powodem powtórnego popełnienia przestępstwa. A powrót do zakładu recydywisty jest nie tylko przedłużeniem pobytu w zakładzie, ale znaczy również zmniejszenie szans skuteczności resocjalizacji.

Praca z recydywistami jest trudniejsza, a prognoza poprawy gorsza.

Wychowankowie zakładów poprawczych potwierdzają to, że nie wiedzieli jak pożytecznie spędzić czas.

Należy więc stworzyć młodzieży możliwość spędzania czasu wolnego w sposób dla niej atrakcyjny, w warunkach, w których łatwo o kontrolę jej działalności, np. w klubach sportowych, w organizacjach młodzieżowych, czytelniach, świetlicach środowiskowych.

Działanie społeczne zmierzające do zwalczania społecznie niedostosowanych jest więc najskuteczniejsze wtedy, gdy zaktywizuje się nie tylko w kierunku ratownictwa i resocjalizacji, ale również i przede wszystkim w kierunku profilaktyki.