Inflacja w Polsce
Opracowując raport dla międzynarodowego funduszu walutowego władze Polski podały
następujące przyczyny, które spowodowały gwałtowny wzrost inflacji w naszym kraju:
1. przekroczenie dopuszczalnego zadłużenia zagranicznego.
2. przeinwestowanie gospodarki w 1975r. (32,8% dochodu narodowego przeznaczono na
działalność inwestycyjną)
3. głębokie dysproporcje w ramach posiadanych zdolności produkcyjnych, a zwłaszcza
między przemysłem paliwowo-energetycznym i pozostałymi gałęziami gospodarki
narodowej.
4. ogromna nadwyżka siły nabywczej społeczeństwa nad podażą towaru.
Gwałtowny wzrost inflacji w Polsce przypada na lata 1988 - 90.Od 1.03.1989r. zaczęto
wprowadzać zasady wolnego rynku. Ceny bardzo szybko szły w górę. Inflacja za rok 1989
wyniosła około 257%. Wprowadzenie w życie w roku 1990 programu Balcerowicza
spowodowało spadek inflacji z 78% w styczniu, do 5,9% w grudniu. W latach 1992 - 93
nastąpiło spowolnienie spadku inflacji. Kilkakrotne podwyżki urzędowych cen gazu,
energii elektrycznej i cieplnej, usług transportowych, paliw, łączności, opłat
ubezpieczeniowych oraz wprowadzenie nowego podatku VAT , wpłynęło negatywnie na
proces inflacji.
W1994r inflacja miała charakter w dużym stopniu kosztowy . podsycały je podwyżki cen
urzędowych „pełzająca" dewaluacja , wysoka stopa kredytu bankowego , wzrost płac .
Jednakże oddziaływanie w większości z tych czynników było łagodniejsze niż we
wcześniejszych latach . Wystąpiły natomiast inne przyczyny np. niekorzystne warunki
pogodowe (susza) , wzrost rezerw budżetowych , opłaty wyrównawcze . Inflacja spada z
37.6% w 93r do 29.5% w 94r.
W pierwszej połowie 95rinflacja stymulowana była głównie wzrostem cen żywności i
wzrostem niektórych cen urzędowych . W II półroczu do czynników osłabiających
dynamikę cen należały dobre zbiory , opóźnienie w realizacji harmonogramu cen
urzędowych oraz słabnący popyt , natomiast , podsycały płacowe konsekwencje
wcześniejszego wzrostu cen , wciąż wysokie stopy procentowe oraz szybki wzrost realnej
podaży pieniądza .