Historia radia

W 1873 roku amerykański matematyk i fizyk James Clerk Maxwell w swym klasycznym dziele Elektryczność i magnetyzm wykazał, iż energia rozchodzi się w formie fal z szybkością światła, a ponadto dowiódł, że obok świetlnych istnieją też fale niewidzialne podobnej elektromagnetycznej natury. Są one bowiem niewidzialnymi drganiami połączonych pól elektrycznego i magnetycznego. Maxwell określił zatem coś, co nie jest widzialne, słyszalne czy odczuwalne przez człowieka, a mimo to istnieje. Obliczył, że fale te rozchodzą się podobnie jak wodne czy akustyczne, ale z prędkością światła. Mogą przenikać przez ciała stałe, a więc ściany, także przez wodę czy próżnię, czyli przestrzeń bez powietrza. Zalety radia jako bezprzewodowego telegrafu zostały w pełni udowodnione, gdy z tonącego Titanica dzięki sygnałowi SOS. przekazanemu przez radiotelegrafistę uratowano wielu pasażerów. Ocalonych byłoby znacznie więcej, gdyby operator radia na pobliskim statku nie zakończył wcześniej wachty. Radio w Polsce • Okres preradiofoniczny (1918-26). Początki radiofonii polskiej związane z wojskiem. Do 1924 r. posiadanie odbiorników radiowych było nielegalne, bo na posiadanie tego typu urządzeń miało monopol państwo. 9 października 1924 r. – pierwsze słowa w eterze w języku polskim (Polskie Towarzystwo Radiotechniczne testowało swoje odbiorniki). PTR było spółką, powstałą z połączenia spółek Farad i Radiopol, 33% miał kapitał zagraniczny, dlatego nie dostali koncesji. Otrzymała ją spółka Polskie Radio, powiązana z rządem. Nadawanie stałych programów radiowych zainaugurowano dopiero 18 kwietnia 1926 r. o godz. 17.