Współczesność przeciw tradycji

- centralny motyw – przeciwstawienie tradycji współczesności

- o charakterze współczesnego świata decyduje miasto, masa (czyli tłum), maszyna

- to awangardziści przyswoili poezji słownictwo techniczne: samochód, motor,

szybkość itd.

- w przekonaniu futurystów wynalazki i udogodnienia cywilizacyjne kształtowały

odczucie świata

- kult miasta – ważny składnik futur. światopoglądu artystycznego: miasto jako świat

wielkich zbiorowości ludzkich, autentyczna siedziba człowieka, miejsce dramatu

- prawdziwa mowa miasta – mowa wysokonakładowych gazet

- współcześni adresaci sztuki – ludzie z anonimowego tłumu (stąd futurystyczny

projekt uspołecznienia sztuki przez plakaty rozwieszane na murach, wystawy

sklepowe, karoserie samochodowe, rozdawane na ulicach jednodniówki) –

demokratyzacja sztuki

FUTURYZM A POLSKI EKSPRESJONIZM

- „futuryści – jak wspomniano – działali w okresie, gdy w poezji polskiej pojawiło się

wiele nowatorskich orientacji" - miedzy futuryzmem a ekspresjonizmem istniał od początku zasadniczy

antagonizm – ekspresjonizm występował jako poezja duszy, doświadczenia.

wewnętrznego, estetyki wyrazu futuryzm był poezją miasta, codzienności,

nastawioną na formę.

DALSZE LOSY FUTURYZMU

- po 1925 r., gdy przestał wychodzić „Almanach Nowej Sztuki", futuryści wyłączyli

się z życia literackiego, a sam futuryzm został niemal zupełnie zapomniany, a jeśli

ktoś w ogóle ich wspominał, to wyłącznie z lekceważeniem – ruch uważano za nic

nie znaczący epizod w dziejach polskiej literatury, błazenadę, głupkowate wygłupy

- „lata dwudzieste były w Polsce triumfem Skamandra"

- „w latach trzydziestych znów pojawiły się tendencje awangardowe", które

jednakże nie objęły zainteresowania się futuryzmem

- w obronie futuryzmu stawał Czyżewski, jednak nikt go nie słuchał

- „milczenie otaczało tez futuryzm w pierwszym powojennym dziesięcioleciu"

- odkrycie futuryzmu dokonało się po odwilży '56 roku – wiersze i manifesty

futurystyczne stały się nagle literacką.