Neoliberalizm i nowy konserwatyzm fiskalny

Rozpoczęło się to w latach 70tych gdy tradycyjne metody interwencjonizmu państwowego nie przynosił oczekiwanych rezultatów (prawdopodobnie był to wynik przemian strukturalnych gospodarek na skute szoków naftowych).

Neoliberaliści oskarżali państwo o wywołanie inflacji przez kreowanie deficytu budżetowego twierdząc, że to za-kłóciło mechanizmy rynkowe, które same by sobie dały radę. Monetaryści za kluczową sprawę uważali regulacje podaży pieniądza za pomocą stóp procentowych, kursów walutowych, stóp rezerw obowiązkowych.

Założenia konserwatyzmu fiskalnego:

. Bezwzględnie zrównoważony budżet w okresie każde roku fiskalnego (a nie jak jest dobra koniunktura)

. Ograniczenie skali redystrybucji PKB powodujące wypychanie prywatnych zasobów finansowych do

biednych a nie do produktywnego wykorzystania

. Powrót do koncepcji budżetu minimalistycznego i ograniczania wszelkich wydatków budżetowych

. Zmniejszenie obciążeń podatkowych

. Te działanie powinny w konsekwencji zmniejszyć dług publiczny

W latach 80- tych te założenia zaczęły stosować Anglia i USA jednak nie przyniosły one jednak oczekiwanych rezultatów. Takie poglądy mają swoje odzwierciedlenie w kryteriach z Maastricht Wniosek jest prosty nie da się jednoznacznie określić genialnej recepty na standardy polityki fiskalnej. Generalnie należy zawsze koordynować politykę fiskalną z polityką monetarną.