Praca socjalna

Notatkę dodano: 06.03.2012,
Pobrań: 1,
Wyświetleń: 469
Podgląd dokumentu

A ponadto postulaty: teoretyczne i dyrektywy metodologiczne Kitsuse'a i Cicourel'a.

PRACA SOCJALNA

Symboliczny interakcjonizm wywodzi się z chicagowskiej szkoły socjologii i psychologii społecznej. Zapoczątkowały go prace Cooleya, Thomasa, Znanieckiego, Deweya.

Obecnie największy wpływ wywrł na niego dorobek Meada(twórca teorii tworzenia się jaźni).

Generalnie rzecz biorąc, wpływ symbolicznego interakcjonizmu na kierunek reakcji społecznej wyrażał się w przyjęciu następujących założeń:

ład, porządek społeczny jest wynikiem chwiejnej równowagi między dążeniami i wartościami poszczególnych grup

dewiacja jest procesem, nie zaś stanem

konformizm i dewiacje są symbolami tworzonymi w procesie konstruowania rzeczywistości, nie zaś stanami, którym można by przypisac różnice obiektywne.

kontrola społeczna stanowi zmienną niezależną w procesie tworzenia dewiacji

dewiacja ma charakter relatywny a nie absolutny

mechanizmy kreowania dewiacji i dewiantów mają charakter uniwersalny.

Kitsuse i Cicourel: postulaty teoretyczne i dyrektywy metodologiczne

Swoje teoretyczne, a zarazem metodologiczne credo Kitsuse i Cicourel sformuowali następująco: „ naszym głównym celem jest wyjaśnienie różnic we współczynnikach zarejestrowanych zachowań dewiacyjnych. Dewiacyjnych tak sformułowanym zadaniu badawczym nie chodzi o czynniki motywacyjne, które doprowadzają jednostke do zachowańokreślanych przez socjologów jako `dewiacyjne'. To raczej treść i definicje zachowań uznaje się za problematyczne, a zainteresowania badawcze przenoszą się z rodzajów zachowania na `reakcje społeczne', które powodują, że różnorodne rodzaje zachowań określa się jako dewiacyjne”

Podali oni zatem w wątpliwości istnienie zależności, między faktycznym poziomem dewiacji a jej odzwierciedleniem w statystykach. Ich zdaniem dewiacja istnieje tylko w takiej mierze, w jakiej spotyka się z reakcją społeczną. Zaproponowali, by określenie „ zachowanie dewiacyjne”zarezerwować dla takich zachowań, które „…są urzędowo definiowane i traktowane jako dziwne, anormalne, kradzieże, przestępstwa itp. Przez przedstawicieli instytucji tworzących rejestry dewiacji.

Badania ofiar przestępstw - badania witymizacyjne

Koncepcja Eriksona

Osią zainteresowania Eriksona była rola dewiacji w utrzymaniu ładu społecznego i wyznaczaniu tożsamości kulturowej grup.

Erikson, który pozostawał pod wyraźnym wpływem francuskiego myśliciela- Emile Durkheima, zajmował się odwrotną, więc pozytywną stroną zjawisk określanych jako patologia społeczna.

Analiza roli dewiacji w wyznaczaniu przestrzeni kulturowej społeczności doprowadziła Eriksona do wniosku: „Zachowania dewiacyjne nie są zwykłą usterką w mechanizmie działania społeczeństwa, lecz w kontrolowanych rozmiarach mogą stanowić istotny warunek utrzymania stabilności życia społecznego, określaja specyficzny charakter jego wewnętrznej struktury i stanowia ramy odniesienia, w obrębie których członkowie grupy rozwijają poczucie swej tożsamości kulturowej”