Cechy malarstwa katakumbowego
- przewaga soteriologicznych (zbawczych) i eschatologicznych wątków.
- sztuka nadziei
- styl pompejański, ascetyczność kompozycji
- wąski repertuar tematów, np. powszechny motyw - Dobry Pasterz, grzech pierworodny, Jonasz, sceny ze Starego i Nowego Testamentu, nowy Adam, nowa Ewa, grzech pierworodny, trzej młodziankowie w piecu ognistym, Zuzanna i starcy, oranci.
- Przedstawienie Chrystusa – typ hellenistyczny, bez brody, ubrany w tunikę – kwestia typu jest pogańska (wzór - Moschophoros - niosący cielę) idea – chrześcijańska
Przykłady:
- Wielkie katakumby Kaliksta w Rzymie.
- „Dobry Pasterz" - malowidło z katakumb Kaliksta w Rzymie, połowa III wieku
- Katakumby Pryscylli
- Trzej młodziankowie w piecu ognistym, katakumby Pryscylli, koniec III wieku
-Przedstawienie z księgi Daniela ukazujące wybawienie. Eschatologia – wybawienie powszechne w przyszłym życiu.
- Orantka z Cubiculum Velatio w katakumbach Pryscylli
-Charakterystyczny gest oranta – rozłożone ręce
- Zuzanna i Starcy – malowidło z katakumb Pryscylli.
- Postać kobiety z dzieckiem (pogański motyw) z Katakumb Pryscylli
- Postać matki z Cubiculum Velatio, katakumby Pryscylli
- Katakumby Piotra i Marcelina,
- Adam i Ewa, grzech pierworodny, katakumby Marcelina i Piotra, połowa IV wieku
-Akty, ale wstrzemięźliwe