Ważne! Ta strona wykorzystuje pliki cookie.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. do celów reklamowych i statystycznych. Mogą stosować je też współpracujące z nami firmy - m.in. reklamodawcy. W przeglądarce internetowej, w której otwierasz nasz serwis możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystając z tego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies wyrażasz zgodę na ich używanie i zapisywanie w pamięci urządzenia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności i Regulaminie.

Definicja przedsiębiorcy w Kodeksie cywilnym - wykład

Nasza ocena:

Wyświetleń: 134

Pobierz ten dokument

przeglądaj dokument na swoim komputerze

lub wydrukuj i korzystaj w dowolnym miejscu

Podgląd dokumentu

Fragment notatki:

Definicja przedsiębiorcy w Kodeksie cywilnym
W systemie prawa polskiego występuje wiele definicji przedsiębiorcy. Za podstawowe należy uznać definicje zawarte w Kodeksie cywilnym oraz ustawie o swobodzie działalności gospodarczej z 2 lipca 2004 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.).
9Zgodnie z art. 431 k.c.: „Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową”. Zgodnie z niniejszą definicją, aby zakwalifikować dany podmiot jako przedsiębiorcę, należy zastosować kryterium przedmiotowe oraz podmiotowe. W celu stwierdzenia, czy dany podmiot jest przedsiębiorcą, należy odwołać się do przepisów Kodeksu cywilnego definiujących osoby prawne oraz osoby fizyczne, a także jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym ustawa przyznaje zdolność prawną. 9Zgodnie z kryterium podmiotowym można uznać, iż przymiot przedsiębiorcy przysługuje każdemu podmiotowi stosunków cywilnoprawnych. 9Kluczowym zatem kryterium będzie kryterium przedmiotowe określające zakres podmiotów, które powinny zostać uznane za przedsiębiorców. Warunkiem koniecznym jest prowadzenie przez podmiot we własnym imieniu działalności gospodarczej lub zawodowej. Kodeks cywilny nie definiuje wprost, co należy rozumieć przez pojęcie działalności gospodarczej, toteż konieczne jest odwołanie się do art. 2 i 3 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Analizując pojęcie przedsiębiorcy na gruncie Kodeksu cywilnego, należy odwołać się do art. 33 k.c. zawierającego określenie podmiotu uznawanego za osobę prawną, a także do działu I tytułu II dotyczącego osób fizycznych. O ile uznanie każdej osoby prawnej za przedsiębiorcę nie budzi wątpliwości, o tyle problem pojawia się przy próbie uznania za przedsiębiorcę każdej osoby fizycznej bez względu na posiadaną zdolność do czynności prawnych.
Kodeks cywilny wprowadza trójpodział osób fizycznych ze względu na zakres posiadanej zdolności do czynności prawnych. Bez wątpienia przedsiębiorcą, przy spełnieniu kryterium przedmiotowego, jest osoba fizyczna posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych. Ze względu na brak rozróżnienia w definicji art. 431 k.c., iż za przedsiębiorcę może być uznana jedynie osoba posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych, należy uznać, że każda osoba fizyczna mająca zdolność prawną może być przedsiębiorcą, przy czym dla prowadzenia spraw przedsiębiorstwa przez osobę ograniczoną albo pozbawioną zdolności prawnej powinien ustanowiony być przez sąd kurator (w przypadku ograniczonej zdolności do czynności prawnych) albo opiekun (w przypadku braku zdolności do czynności prawnych).
2.2. Definicja przedsiębiorcy w ustawie o swobodzie

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz