Medioznawstwo

Trzy podstawowe tezy Mc Luhana (Lister, 2009)

· Teza przedłużeń (technologia  przedłużeniem człowieka)

· Teza środowiskowa (media „są natura")

· Teza przeciwko treści (społeczeństwa są kształtowane przez natrę mediów, nie ich treść)

Młodszym przedstawicielem tej szkoły, który kontynuuje prace McLuhana, jego tłumacz

i sekretarz Derrick de Kerckhove przesunął obszar zainteresowań w dziedzinę, przed którą

ML się zatrzymał: nowe media i Internet („Powłoka kultury, odkrywanie nowej

elektronicznej rzeczywistości" 1995, „Inteligencja otwarta. Narodziny społeczeństwa

sieciowego" 1997).

Obecnie nie mamy do czynienia z wymianą czy dominacją pewnych technologii

komunikowania się, nie można też mówić o wzajemnych wypieraniu się, raczej w ich

konsolidacją w jedną, wszechogarniającą sieć, a Internet staje się raczej metamedium, stając

się miejscem, środowiskiem dla wielu typów mediów.

[] Determinizm technologiczny mediów (przed nowymi mediami, MQ 2005)

· Technologia komunikacyjna jest fundamentalna dla społeczeństwa

· Każda technologia zbliża się do określonych form komunikacji, przekazów

i sposobów komunikowania się

· Sekwencja wynalazku i zastosowania w technologii komunikacyjnej wywiera wpływ

na zmianę społeczną

· Rewolucje komunikacyjne prowadzą do rewolucji społecznych

Determinizm technologiczny a nowe media: idea Diltheowskiego konfliktu natury

i kultury i triada: nauka, kultura i technika, pojęcie przyczynowości (teleologicznej, liniowej

i nieliniowe) od determinizmu miękkiego do twardego, sprawczość poza-ludzka (np. Bruno

Latour (!) i jego teoria autora-sieci, np. Czy wirus HIV jest konstrukcją tekstualną?),

automaty (Pascal, Leibniz, Babbage) nowe automaty: fabryki i maszyny, sztuczna inteligencja

(AI) i życie nieożywione (Alife), cybernetyka i teoria cyberkultury, obwody Gillesa

Deleuze'a, „królestwo maszyn" Deleuze'a i Guattariego (Anti-Oedipus: copitalism and

schizophrenia, 19720

[„Wprowadzenie do nowych mediów", wykład problematyki, 5 brytyjskich autorów

„Teoria aktora sieci" – autorstwo: Bruno

Społeczne istnienie nauki:

Determinizm: podział, klasyczny i „nowy", nowe media silnie uwikłane]

7. Społeczeństwo informacyjne

Termin „społeczeństwa informacyjne" powstał w Japonii w latach 60. XX wieku, do Europy

dotarło za pośrednictwem dwóch ekspertów: Simona Norę i Alaina Minca i ich raportowi

przedłożonemu prezydentowi Francji w 1978 roku. Za jego przodka uważa się także pojęcie

Daniela Bella: społeczeństwo postindustrialne („The Coming of Post-Industrial Society:

A Venture In Social Forecasting", 1973).

Bell, analizując związki między stadiami rozwoju gospodarczego a formacja społecznymi,

zwrócił uwagę na rozwój sektora usług w stosunku do rolnictwa i przemysłu, oraz dominację

pracy opartej na informacji. Wiedza (naukowa, ekspercka) staje się podstawią bogactwa

i postępu, zyskuje formę podstawowego czynnika ekonomicznego rachunku. Razem z tak

rozumianą wiedzą rodzi się nowa klasa jej posiadaczy. Produkcja i dystrybucja informacji

staje się ważnym działem gospodarski. Obieg informacji, szybkość jej krążenia, podaż itp. są

obecnie ciągle wzrastającymi zmiennymi.

Równolegle istnieje pojęcie „społeczeństwa sieciowego" (Manuel Castells), które podkreśla

nowy typ pozbawionego hierarchii układu społecznego, przeciwnego biurokratycznej

smukłości systemowi społeczeństwa masowego XIX i XX wieku. Castells („Społeczeństwo

siedzi",. Pierwsze wydanie 1996) wprowadza m.in.p ojęcia nowej gospodarki

(informacjonizm, globalizacja, usieciowienie), kultury rzeczywistej wirtualności (integracja

komunikacji elektronicznej, koniec masowego odbiorcy, interaktywne sieci).

Anthony Goddens zwraca uwagę na uzależnienie od różnego rodzaju systemów eksperckich,

które regulują większość naszych dziedzin życia, co jest skutkiem wzrostu wzajemnej

zależności – ważnej cechy społeczeństw informacyjnych (nowoczesność i tożsamość, „Ja"

i społeczeństwo w epoce później nowoczesności, 1991) – systemu eksperckie przeniknęły

wszystko, obejmują także relacje społeczne i „sekrety osobowości", korzystają z arbitralnej

wiedzy i opierają się na zaufaniu.

Społeczeństwo informacyjne staje się także nowym światopoglądem: częścią współczesnej

samoświadomości.

MQ stawia tezę, że narodziny epoki informacyjnej, którą zapowiadają masowe media,

wyznacza nową ścieżkę rozwoju cywilizacji, choć media same są raczej dzieckiem epoki

industrialnej i ich los jest niepewny.

[Media rodziły się przed społeczeństwem informacyjnym – oczywista oczywistość].