Helen Bee

Helen Bee jest autorką wielu tekstów na temat rozwoju człowieka.

Warunkiem powstawania potrzeby poznawania i zainteresowań jest posiadanie przez dziecko doświadczeń polegających na aktywnym, samodzielnym usuwaniu rozbieżności poznawczej.

Rozbieżność miedzy stanem faktycznym a pożądanym jest źródłem napięcia i może wywołać tendencję do dokonania w rzeczywistości takich zmian, które przybliżyłyby ją do stanu idealnego.

Sytuacja zadaniowa – przed człowiekiem stoi cel zakładający usunięcie rozbieżności między stanem faktycznym a pożądanym, i istnieje program działania zmierzającego do tego. Zadania człowiek może stawiać sobie sam, a nagrodą staje się likwidacja wspomnianej rozbieżności istniejącej w systemie poznawczym. Tendencja do podejmowania takiej, autonomicznej wobec innych potrzeb działalności zadaniowej określa się jako motywację zadaniową.

Wśród standardów odzwierciedlających pożądane stany rzeczywistości znajdują się i takie, które odnoszą się do innych ludzi. Określają jak powinni się oni zachowywać, wyglądać, czuć, itp. istnienie takich standardów może leżeć u podłoża powstawania motywacji prospołecznej, czyli tendencji do podejmowania działań na rzecz innych. Wraz z tworzeniem się struktury „ja" powstaje tendencja do podtrzymywania poczucia tożsamości i własnej wartości, oraz zrodzona z rozbieżności między „ja realnym" a „ja idealnym" dążność do doskonalenia się, którą można nazwać potrzebą samorozwoju.

Dążenie do osiągania celów o znacznym stopniu trudności, przy czym wartość ma nie sam cel, lecz fakt dojścia do niego.

Istotną rolę wszystkich omówionych potrzeb uruchamianych przez system poznawczy jest to, że nasilenie ich w miarę realizacji nie zmniejsza się, lecz – przeciwnie – wzrasta. Zaspokojenie prowadzi nie do redukcji, lecz do wzrostu wymagań.

Matka jako podstawa w powstawaniu innych realcji

Teoria Bowlbego.

Niemowlę ludzkie taki jak i zwierzęce może przywiązać się tylko do 1 osoby, przeważnie do biologicznej matki. Kontakt z nią stanowi bazę dla powstawania dalszych relacji dziecka z otoczeniem.

Okres krytyczny

Istotnym punktem w teorii Bowlbego jest pojęcie okresu krytycznego. To okres neurologicznej gotowości do przyjmowania wszelkich bodźców związanych z matką. Potem dziecko już nigdy nie będzie odczuwać matki z tak wielką intensywnością.

Pojęcie okresu krytycznego wywodzi się z psychologii zwierząt. Aby rozwijać się w sposób typowy dla własnego gatunku każde zwierzę musi przeżyć określone doznania w określonym czasie. System nerwowy zwierząt jest nastawiony bowiem tylko przez pewien czas na odbieranie określonych, specyficznych bodźców.

Zwolennicy teorii Bowlbego uważają, że okres krytyczny dla tworzenia się przywiązania oznacza w praktyce, że proces ten nie powinien podlegać żadnym zakłóceniom. W pierwszym półtoraroczu jest to łańcuch szeregu doświadczeń występujących w krytycznych momentach. Doświadczeń, które skupiają się głównie wokół postaci matki jako stałej opiekunki.