Fotooddychanie

Dwie cząsteczki glicyny transportowane są do mitochondrium. Jedna dzięki dekarboksylazie i cząsteczce NAD ulega rozpadowi na CO2 i NH3, a grupa CH2 przyłącza się do tetrahydrofolianu (THF, kofaktor szeregu syntetaz wymagających pojedynczych grup węglowych), który przenosi ją na drugą cząst. glicyny tworząc serynę.

Seryna jest transportowana do peroksysomu, gdzie staje się dawcą NH2 (patrz wyżej- 1) i przechodzi w hydroksypirogronian. Ten ostatni dzięki reduktazie przekształca się w glicerynian transportowany do chloroplastu. Tam glicerynian ulega fosforylacji do 3-fosfoglicerynianu i wchodzi w cykl Calvina.

α-ketoglutaran po transporcie do chloroplastu wchodzi w reakcję z glutaminą (reakcja katalizowana przez aminotransferazę). Powstają dwie cząsteczki glutaminianu. Jedna trafia do peroksysomu gdzie jest dawcą NH2(patrz wyżej- 2), a druga przyłącza NH3 wydzielone w mitochondriach z glicyny i przetransportowane następnie do chloroplastu. Przyłączenie NH3 do glutaminianu i wytworzenie glutaminy zużywa energię w postaci ATP.

Sens fotooddychania:

- dostarczanie aminokwasów

- dostarczanie grup aminowych do aminacji karboksykwasów w chloroplastach

u roślin typu C3 (nazwa od pierwszego produktu – trójwęglowego związku) istnieje tylko RUBISCO. Fotooddychanie jest przyczyną ograniczonego przyrostu w warunkach nie sprzyjających fotosyntezie (bardzo duże ubytki w masie)

rośliny typu C4 (pierwszym produktem jest związek czterowęglowy; np. kukurydza) mają zabezpieczenie – oprócz RUBISCO posiadają jeszcze jeden enzym – karboksylazę fosfoenolopirogronianową.(PEP)