Historia myśli ekonomicznej - test, wykłady

Nasza ocena:

3
Pobrań: 1092
Wyświetleń: 3871
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Historia myśli ekonomicznej - test, wykłady - strona 1

Fragment notatki:

Zawiera dwa pliki - pierwszy liczy 3 strony, z niego możemy dowiedzieć się, jaka jest rola państwa w gospodarce u Ricardo, Sigismondiego, Keynsa, czym jest równowaga w gospodarce - nowa ekonomia klasyczna i neoklasycyzm, neoinstycucjonalizm i nowa ekonomia instytucjonalna a instytucjonalizm Verblena i Commonsa. Z kolei dzięki notatkom z wykładu, zostanią nam przybliżone: ekonomia klasyczna, teoria wartości Smitha, krytyka ekonomii klasycznej, kierunek subiektywno-marginalistyczny, polityka fiskalna.

Czynniki produkcji u Pettiego, Say'a i Marshalla
William Petty był przedstawicielem ekonomii preklasycznej, charakterystycznej dla Anglii XVII wieku. Kojarzył on bogactwo z efektami aktywności gospodarczej. Jego główne założenia mówiły, iż do gromadzenia bogactwa potrzebne są odpowiednie czynniki produkcji i muszą one być odpowiednio ze sobą skojarzone. Dzieli czynniki produkcji na podstawowe (praca oraz ziemia) oraz uzupełniające (umiejętności i zasoby). Bogactwo powstaje poprzez wykorzystywanie ich w różnych działaniach. Baptysta Say (szkoła klasyczna) podobnie jak Petty był przekonania, iż nie jest potrzebna żadna ingerencja w gospodarkę. Twierdził, że każdy kto pracuje współtworzy bogactwo.
DALEJ O SAYU QRWA NIE MAM POJECIA CO NAPISAC PODDAJE SIĘ QRWA:/
Alfred Marshall był przedstawicielem szkoły neoklasycznej, która różniła się od klasycznej jedynie faktem, że konsekwentnie odrzucała analizę makroekonomiczną, przyjmując ją jako suma analiz w skali mikro. Sformułował prawo popytu i podaży. Założył, że konieczne jest pełne wykorzystanie czynników produkcji, ukazał popyt i podaż w ujęciu realnym, fizycznym, rzeczywistym. Wykazał zależność oszczędności a inwestycji (I=S). Wprowadził czwarty czynnik produkcji - organizacje (przedsiębiorczość).
Leseferyzm a Ordoliberalizm
Leseferyzm był nurtem XVII wiecznej ekonomii preklasycznej. Był to nurt o bardzo liberalnych poglądach na gospodarkę rynkową. Twierdził, iż rynek powinien sam wszystko regulować i nie można utrudniać działalności gospodarczej. Jego główny przedstawiciel Turgot, wyjaśnia co decyduje o wysokości płac na rynku. Według niego płaca jest niska bo jest dużo robotników a każdy ma mało do zaoferowania. O wysokości mogą decydować jego umiejętności. Natomiast Ordoliberalizm był nurtem pośrednim między klasycznym liberalizmem (szkoła neoklasyczna) a interwencjonizmem (Keynes), występował głownie w Niemczech. Jego przedstawiciel Eucken twierdził, że sam rynek nie wystarczy. Zaprzeczając założeniom leseferyzmu twierdził, iż uczestnicy rynku kierują się różnymi ideami i nie ma zapewnionej ochrony przed nadużyciami przez niektóre podmioty. Nie można zakładać, że wszyscy na rynku są uczciwi, dlatego należy wprowadzić regulacje prawne i reguły gry ekonomicznej. Jednak państwo nie może narzucić owych praw, lecz doprowadzić do pewnego konsensusu społecznego i dopiero po tym przełożyć go na reguły prawne.
Dodatkowo leseferyzm wprowadził trzy pojęcia: produktu czystego (wartość dodana), wartości subiektywnej (ocena sprzedającego) oraz wartości obiektywnej (ocena rynku). Teoria rozwoju
Teoria rozwoju, jeden z nurtów keynes'istów. Twórcą był Józef Schupeter. Według jego teorii, jednym z najważniejszych i nieodłącznych czynników gospodarki jest innowacja i innowacyjności. Są to podstawowe źródła rozwoju i zysku. Innowacje się upowszechniają lecz także starzeją, w każdym razie trzeba być stale innowacyjnym. Schupeter twierdzi, że w kapitaliźnie innowacje są zagrożone i mogą zagrożenia mogą narastać ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz