Rachunkowosc finansowa (8 stron)

Notatkę dodano: 30.01.2013,
Pobrań: 4,
Wyświetleń: 131
Podgląd dokumentu

RACHUNKOWOŚĆ FINANSOWA Ewidencja akcji u emitenta i akcjonariusza. Akcja - dokument stwierdzający udział jego posiadacza w kapitale spółki akcyjnej. Wraz z nabyciem akcji jej nabywca nabywa prawa do: udziału w zyskach spółki akcyjnej (dywidenda), części majątku spółki w przypadku jej likwidacji, prawo do głosu na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy i innych przywilejów, które przewiduje statut spółki.

Akcja określana jest jako papier wartościowy o zmiennym dochodzie, który zależny jest od wielu rzeczy, m.in.: wielkości wypracowanego zysku przez spółkę oraz od przyjętych zasad jego podziału.

Akcje można zakupić na rynku pierwotnym lub wtórnym. Zakup na rynku pierwotnym polega na nabyciu akcji bezpośrednio od emitenta, na wtórnym natomiast akcje kupuje się na giełdzie. W ramach rynku pierwotnego wyróżniamy obrót publiczny i adresowany. Publiczny przeznaczony jest do szerokiego grona nabywców, natomiast adresowany do określonego grona. W obrocie akcjami wyróżniamy 3 rodzaje cen :

nominalna (cena, która widnieje na akcji);

emisyjna (po której sprzedawane są akcje na rynku pierwotnym. Może być ona wyższa, ale nie niższa od nominalnej).

rynkowa (po której dokonuje się obrotu akcjami na giełdzie).

Wycena nabytych akcji. W ciągu roku obrotowego nabyte akcje księguje się wg ceny nabycia. Jest to cena zakupu powiększona o koszty zakupu (opłaty i prowizje biur maklerskich i banków). Akcje na dzień bilansowy wycenia się wg następujących zasad:

akcje uznane jako inwestycje krótkoterminowe wycenia się wg ceny nabycia lub jeżeli nie zniekształca to sytuacji finansowej wg ceny zakupu, nie wyższej jednak od ceny sprzedaży netto. Cena sprzedaży netto to kurs giełdowy ustalony na dzień bilansowy pomniejszony o przewidywane koszty poniesione w związku ze sprzedażą.

akcje jako inwestycje długoterminowe na dzień bilansowy wycenia się wg ceny nabycia pomniejszonej o odpisy spowodowane trwałą utratą ich wartości. Za taką trwałą utratę wartości uznaje się utrzymywanie przez dłuższy czas kursu giełdowego akcji niższego od ceny ich nabycia.

Ewidencja czeków i weksli. Czekiem nazywamy papier wartościowy o ustalonej przez prawo formie zawierający polecenie dla banku wypłacenia określonej kwoty ze środków wystawcy (posiadacza rachunku w banku). Czeki własne wystawione są przez nas, obce otrzymujemy od kogoś. Wydanie czeku nie jest rejestrowane w księgowości, tylko jego realizacja. Przyjęte czeki obce księguje się jako spłatę należności.

Weksel to bezwarunkowe, pisemne, sporządzone na specjalnym blankiecie zobowiązanie do zapłaty określonej osobie lub okazicielowi pewnej sumy pieniężnej w oznaczonym terminie przez osoby na nim podpisane. Wyróżniamy weksle własne i obce. Istotą weksla jest to, że może być przekazywany innej osobie. Jest na nim określony wystawca, ale nie ma odbiorcy. Podobnie jak przy czekach spłacamy nimi zobowiązania, a otrzymując je otrzymujemy należności. Weksle i czeki obce zaliczają się do składników majątkowych.