Optimum przedsiębiorstwa - notatki 2 semestr

Notatkę dodano: 26.06.2013,
Pobrań: 4,
Wyświetleń: 165
Podgląd dokumentu

Optimum przedsiębiorstwa w warunkach konkurencji doskonałej.

Założenia modelu konkurencji doskonałej:

Rozproszenie po stronie popytu i podaży

Pełne kształtowanie ceny przez mechanizm rynkowy (w warunkach konkurencji doskonałej producenci nie mają wpływu na cenę)

Jednorodność wymienionych na rynku dóbr

Przejrzystość rynku (pełna i bezpłatna informacja)

Pełna swoboda zawierania transakcji ( w tym bierna rola państwa)

Brak barier wejścia na rynek i wyjścia z niego

Optimum (teoria produkcji)

Izokwanta produkcji (krzywa jednakowego produktu) jest zbiorem wszystkich technicznie wydajnych kombinacji nakładów dwóch czynników produkcji, które pozwalają wytworzyć daną ilość określonego produktu.

Nakład kapitału Qk

Qk2 Technika kapitałchłonna

Technika pracochłonna

Qk1 Nakład pracy Ql

3. Kształt izokwanty produkcji:

*ma nachylenie ujemne  chcąc wytwarzać tę samą ilość produkcji całkowitej i zmniejszyć nakład jednego czynnika produkcji producent musi zwiększyć nakład drugiego czynnika produkcji.

*jest wypukła względem początku układu współrzędnych  występowanie zjawiska malejącej marginalnej stopy technicznej substytucji.

4. Marginalna stopa technicznej substytucji kapitału względem pracy/pracy względem kapitału, wyraża ilość pracy/kapitału, z której produkt jest skłonny zrezygnować, aby zwiększyć ilość kapitału/pracy o jednostkę bez zmiany poziomu produkcji całkowitej.

MRTSK,L= |delta QL|/|delta QK| gdzie:

K- przyrasta L - rezygnujemy

W miarę zwiększenia ilości jednego czynnika produkcji producent skłonny jest rezygnować z coraz mniejszej ilości drugiego czynnika produkcji aby utrzymać ten sam poziom produkcji całkowitej.

Ćwiczenia 11.

Dokończenie „Optimum”

Optimum to sytuacja, w której przedsiębiorstwo osiąga dany poziom produkcji Q przy najniższym możliwym koszcie.

Wyznacza ją punkt, w którym izokwanta Q jest styczna do możliwie jak najniżej położonej izokwanty.(E)

E Optymalna kombinacja czynników produkcji

Jest to sytuacja, w której przedsiębiorstwo osiąga maksymalny poziom produkcji przy danym koszcie IC.

Wyznacza ją punkt styczności izokoszty IC z możliwie najwyżej położoną izokwantą.(E).