Obliczanie strumienia objętości powietrza wentylacyjnego

Notatkę dodano: 27.05.2013,
Pobrań: 4,
Wyświetleń: 240
Podgląd dokumentu

Widzisz tylko fragment tej notatki

Jeśli chcesz zobaczyć całość, zaloguj się.

Zaloguj się

Obliczanie strumienia objętości powietrza wentylacyjnego.  Obliczeniowy strumień powietrza wentylacyjnego powinien wystarczyć do zapewnienia  odpowiednich warunków higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniu, właściwego przebiegu procesów  technologicznych lub obu tych warunków jednocześnie .  Do pomieszczeń, z których , w związku z procesami technologicznymi , usuwa się określone ilości  powietrza , należy doprowadzić strumień objętości powietrza równy wyciąganemu.  Ten sam warunek dotyczy pomieszczeń wyposażonych w urządzenia odciągów miejscowych .  W pomieszczeniach w których wydzielają się określone ilości zanieczyszczeń powietrza, strumień  objętości powietrza wentylacyjnego oblicza się na podstawie bilansu tych zanieczyszczeń.  Jeżeli podstawowym zanieczyszczeniem powietrza są  nadwyżki ciepła  (zyski ciepła jawnego), a  wentylacja ma nie dopuścić do podniesienia się temperatury wewnętrznej powyżej określonej  wartości tp wówczas strumień objętości powietrza wentylacyjnego     określa się wg wzoru:          /cp · ∆t ·ρw           [m 3/s]     - zyski mocy cieplnej w pomieszczeniu [kW]    cp   1 kJ/(kgK) średnie ciepło właściwe powietrza wilgotnego   ∆t = tw – tn różnica temp między powietrzem wywiewanym a powietrzem nawiewanym [K]  ρw – gęstość powietrza wilgotnego (w praktyce przyjmuje się 1,2 kg/m 3)  za temperaturę powietrza w pomieszczeniu tp uważa się temp powietrza w strefie pracy mierzoną na  wys. 1,5 m nad podłogą.  W obliczeniach dotyczących wentylacji ogólnej mechanicznej o otworach wywiewnych  umieszczonych u dołu pomieszczenia przyjmuje się  tw = tp.  Powyższe strefy przebywania ludzi (2m) temp powietrza jest większa o pewien gradient temp.  Jeżeli otwory wywiewne znajdują się między strefą przebywania ludzi a sufitem to temp powietrza  wywiewanego oblicza się wg wzoru   tw = tp +β (h – 2)  [ oC]  β – gradient temp (np. pomieszczenie użyteczności publicznej 0,3 K/m, zakład zbiorowego żywienia  0,7 K/m)  h – wysokość środka wlotu powietrza do podłogi [m]  różnica temp w pomieszczeniach wentylacyjnych wynosi zwykle ∆t   3-5 K, a w pomieszczeniach  klimatyzowanych ∆t   2-10 K  jeśli głównym zanieczyszczeniem powietrza w pomieszczeniu jest  para wodna  , to strumień objętości  powietrza wentylacyjnego oblicza się zgodnie z        W  /(Xw – Xn ) ρw    [m 3/s]  W  - zyski wilgoci (pary wodnej ) w pomieszczeniu [kg/s]  Xw – zawartość wilgoci w powietrzu wywiewanym [kg/kg]  Xn – zawartość wilgoci w powietrzu nawiewanym [kg/kg]