Obliczanie strumienia objętości powietrza wentylacyjnego

Notatkę dodano: 27.05.2013,
Pobrań: 4,
Wyświetleń: 312
Podgląd dokumentu

Obliczanie strumienia objętości powietrza wentylacyjnego.  Obliczeniowy strumień powietrza wentylacyjnego powinien wystarczyć do zapewnienia  odpowiednich warunków higieniczno-sanitarnych w pomieszczeniu, właściwego przebiegu procesów  technologicznych lub obu tych warunków jednocześnie .  Do pomieszczeń, z których , w związku z procesami technologicznymi , usuwa się określone ilości  powietrza , należy doprowadzić strumień objętości powietrza równy wyciąganemu.  Ten sam warunek dotyczy pomieszczeń wyposażonych w urządzenia odciągów miejscowych .  W pomieszczeniach w których wydzielają się określone ilości zanieczyszczeń powietrza, strumień  objętości powietrza wentylacyjnego oblicza się na podstawie bilansu tych zanieczyszczeń.  Jeżeli podstawowym zanieczyszczeniem powietrza są  nadwyżki ciepła  (zyski ciepła jawnego), a  wentylacja ma nie dopuścić do podniesienia się temperatury wewnętrznej powyżej określonej  wartości tp wówczas strumień objętości powietrza wentylacyjnego     określa się wg wzoru:          /cp · ∆t ·ρw           [m 3/s]     - zyski mocy cieplnej w pomieszczeniu [kW]    cp   1 kJ/(kgK) średnie ciepło właściwe powietrza wilgotnego   ∆t = tw – tn różnica temp między powietrzem wywiewanym a powietrzem nawiewanym [K]  ρw – gęstość powietrza wilgotnego (w praktyce przyjmuje się 1,2 kg/m 3)  za temperaturę powietrza w pomieszczeniu tp uważa się temp powietrza w strefie pracy mierzoną na  wys. 1,5 m nad podłogą.  W obliczeniach dotyczących wentylacji ogólnej mechanicznej o otworach wywiewnych  umieszczonych u dołu pomieszczenia przyjmuje się  tw = tp.  Powyższe strefy przebywania ludzi (2m) temp powietrza jest większa o pewien gradient temp.  Jeżeli otwory wywiewne znajdują się między strefą przebywania ludzi a sufitem to temp powietrza  wywiewanego oblicza się wg wzoru   tw = tp +β (h – 2)  [ oC]  β – gradient temp (np. pomieszczenie użyteczności publicznej 0,3 K/m, zakład zbiorowego żywienia  0,7 K/m)  h – wysokość środka wlotu powietrza do podłogi [m]  różnica temp w pomieszczeniach wentylacyjnych wynosi zwykle ∆t   3-5 K, a w pomieszczeniach  klimatyzowanych ∆t   2-10 K  jeśli głównym zanieczyszczeniem powietrza w pomieszczeniu jest  para wodna  , to strumień objętości  powietrza wentylacyjnego oblicza się zgodnie z        W  /(Xw – Xn ) ρw    [m 3/s]  W  - zyski wilgoci (pary wodnej ) w pomieszczeniu [kg/s]  Xw – zawartość wilgoci w powietrzu wywiewanym [kg/kg]  Xn – zawartość wilgoci w powietrzu nawiewanym [kg/kg]