...ŚWIADCZENIE Świadczenie to zachowanie się dłużnika zgodne z treścią zobowiązania i czyniące zadość interesom wierzyciela. Zachowanie to może dotyczyć różnego rodzaju dóbr materialnych lub niematerialnych, które określa się mianem przedmiotu świadczenia. Świadczenie nie musi być połączone z wolą człowieka, nie musi być intencji. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. W momencie powstania zobowiązania treść świadczenia albo powinna być już określona, albo co najmniej powinny być ustalone niezawodne sposoby pozwalające treść tą ustalić art. 56 „Czynność prawna wywołuje nie tylko skutki w niej wyrażone, lecz również te, które wynikają z ustawy, z zasad współżycia społecznego i z ustalonych zwyczajów”. Metody ustalania podstaw do określenia przyszłych świadczeń: - obiektywna – odwołuje się do pewnych empirycznie stwierdzalnych faktów, które bez potrzeby dokonywania ocen pozwalają ustalić wysokość należnego świadczenia - zobiektywizowana - polega na powołaniu osoby trzeciej osoby do ustalenia należnego świadczenia. Jeżeli osoba ta dokona oceny wyłącznie na mocy niekontrolowanego własnego uznania, to trudno takie postanowienie uznać za zgodne z zasadami współżycia społecznego (art.58§ 2 KC). Prowadziłoby to bowiem do nadmiernego uzależnienia jednej ze stron od osoby trzeciej. Natomiast jeżeli osoba trzecia oceniałaby wielkość świadczenia pod kontrolą sądu i zgodnie z zasadami współżycia społecznego lub zwyczajami, to przyjęcie takiej koncepcji nie tylko nie zagraża interesom stron, ale może okazać się w wielu przypadkach rozwiązaniem racjonalnym, pozwalającym wykorzystać fachową wiedzę osoby wskazanej, - subiektywna – prowadzi do ustalenia wysokości świadczenia przez jedną ze stron. Gdyby decyzje miały być pode...