...ściąga z zagadnień z listy, na razie tylko 1 i 2, na egzamin z hm

Chorał gregoriański – reforma i kodyfikacja- Grzegorz I Wielki stąd nazwa gregoriański Obejmuje śpiewy Kościoła rzymskokatolickiego, ściśle związanych z liturgią. (liturgia mszalna i pozamszalna) - Różne gałęzie chorału: mediolański, galijski, mozarabski- proweniencja i wpływy lokalne. Mediolański- diecezja mediolańska, inaczej śpiew ambrozjański. Galijski- Francja Prowansja Mozarabski- wizygocki, Hiszpania. Rozpowszechnienie i dominacja chorału rzymskiego – objął cały teren Kościoła zachodniego. Cechy: - jednogłosowość (monodia, śpiew bez towarzyszenia instr. symbolizuje modlitwę i koncentruje uwagę na tekście), - czysto wokalny charakter, - wykonywany wyłącznie przez mężczyzn, - tekst łaciński (Alleluja, Hosanna, Amen- sł. Hebrajskie, Kyrie eleison –greckie), - rytmika oparta o prozodię tekstu, - specyficzna tonalność, - własna notacja. Płynne kształtowanie przebiegu wysokościowego dzięki przewadze postępów sekundowych i tercjowych, powodowało, że każda większa odległość zyskiwała silny walor napięciowy. Języki narodowe dopiero w latach 60. XX wieku. Dominacja tekstu nad muzyką. Sposoby przyporządkowania tekstu i melodii: - sylabiczny (jedna sylaba- jeden dźwięk) - neumatyczny (jedna sylaba – jeden dźwięk lub niewielka grupa zespolona jednym akcentem) - melizmatyczny ( jedna sylaba- kilkanaście dźwięków) melizmaty występowały w słowach Amen, Gloria, Kyrie eleison, Hosanna i Alleluja. Trzy techniki wykonawcze: 1. Śpiew antyfonalny – dialog dwóch chórów 2. śpiew responsorialny – dialog solisty i chóru 3. śpiew ciągły ( albo chór albo solista) Tonalność : 4 tonacje autentyczne, 4 plagalne Ewolucja notacji muzyczne w chorale, pismo neumatyczne: cheironomiczne, diastematyczne. Guido wprowadza solmizację, nazwy od zgłosek z hymnu św. Jana Chrzciciela. Msza – najważniejsza forma liturgii, symboliczne odwzorowanie wieczerzy pańskiej, stałe (ordinarium) i...